Formes no personals
Infinitiu:
expugnar
Gerundi:
expugnant
Participi:
expugnat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | expugno |
| tu | expugnes |
| ell | expugna |
| nos. | expugnem |
| vos. | expugneu |
| ells | expugnen |
Perfet
| jo | he expugnat |
| tu | has expugnat |
| ell | ha expugnat |
| nos. | hem expugnat |
| vos. | heu expugnat |
| ells | han expugnat |
Imperfet
| jo | expugnava |
| tu | expugnaves |
| ell | expugnava |
| nos. | expugnàvem |
| vos. | expugnàveu |
| ells | expugnaven |
Plusquamperfet
| jo | havia expugnat |
| tu | havies expugnat |
| ell | havia expugnat |
| nos. | havíem expugnat |
| vos. | havíeu expugnat |
| ells | havien expugnat |
Futur simple
| jo | expugnaré |
| tu | expugnaràs |
| ell | expugnarà |
| nos. | expugnarem |
| vos. | expugnareu |
| ells | expugnaran |
Futur perfet
| jo | hauré expugnat |
| tu | hauràs expugnat |
| ell | haurà expugnat |
| nos. | haurem expugnat |
| vos. | haureu expugnat |
| ells | hauran expugnat |
Passat simple
| jo | expugní |
| tu | expugnares |
| ell | expugnà |
| nos. | expugnàrem |
| vos. | expugnàreu |
| ells | expugnaren |
Passat anterior
| jo | haguí expugnat |
| tu | hagueres expugnat |
| ell | hagué expugnat |
| nos. | haguérem expugnat |
| vos. | haguéreu expugnat |
| ells | haguéren expugnat |
Passat perifràstic
| jo | vaig expugnar |
| tu | vas expugnar |
| ell | va expugnar |
| nos. | vam expugnar |
| vos. | vau expugnar |
| ells | van expugnar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver expugnat |
| tu | vas haver expugnat |
| ell | va haver expugnat |
| nos. | vam haver expugnat |
| vos. | vau haver expugnat |
| ells | van haver expugnat |
Condicional
| jo | expugnaria |
| tu | expugnaries |
| ell | expugnaria |
| nos. | expugnaríem |
| vos. | expugnaríeu |
| ells | expugnarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera expugnat |
| tu | hauries; hagueres expugnat |
| ell | hauria; haguera expugnat |
| nos. | hauríem; haguérem expugnat |
| vos. | hauríeu; haguéreu expugnat |
| ells | haurien; hagueren expugnat |
Subjuntiu
Present
| jo | expugni |
| tu | expugnis |
| ell | expugni |
| nos. | expugnem |
| vos. | expugneu |
| ells | expugnin |
Perfet
| jo | hagi expugnat |
| tu | hagis expugnat |
| ell | hagi expugnat |
| nos. | hàgim expugnat |
| vos. | hàgiu expugnat |
| ells | hagin expugnat |
Imperfet
| jo | expugnés |
| tu | expugnessis |
| ell | expugnés |
| nos. | expugnéssim |
| vos. | expugnéssiu |
| ells | expugnessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués expugnat |
| tu | haguessis expugnat |
| ell | hagués expugnat |
| nos. | haguéssim expugnat |
| vos. | haguéssiu expugnat |
| ells | haguessin expugnat |
Imperative
| tu | expugna |
| ell | expugni |
| nos. | expugnem |
| vos. | expugneu |
| ells | expugnin |
Verbs conjugated like 'expugnar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'expugnar'
espignar,
espurnar,
explanar,
expulsar,
expurgar,
impugnar,
opugnar,
pugnar,
repugnar,
eguinar,
Translations
Etymology
Additional Information