Formes no personals
Infinitiu:
espurnar
Gerundi:
espurnant
Participi:
espurnat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | espurno |
| tu | espurnes |
| ell | espurna |
| nos. | espurnem |
| vos. | espurneu |
| ells | espurnen |
Perfet
| jo | he espurnat |
| tu | has espurnat |
| ell | ha espurnat |
| nos. | hem espurnat |
| vos. | heu espurnat |
| ells | han espurnat |
Imperfet
| jo | espurnava |
| tu | espurnaves |
| ell | espurnava |
| nos. | espurnàvem |
| vos. | espurnàveu |
| ells | espurnaven |
Plusquamperfet
| jo | havia espurnat |
| tu | havies espurnat |
| ell | havia espurnat |
| nos. | havíem espurnat |
| vos. | havíeu espurnat |
| ells | havien espurnat |
Futur simple
| jo | espurnaré |
| tu | espurnaràs |
| ell | espurnarà |
| nos. | espurnarem |
| vos. | espurnareu |
| ells | espurnaran |
Futur perfet
| jo | hauré espurnat |
| tu | hauràs espurnat |
| ell | haurà espurnat |
| nos. | haurem espurnat |
| vos. | haureu espurnat |
| ells | hauran espurnat |
Passat simple
| jo | espurní |
| tu | espurnares |
| ell | espurnà |
| nos. | espurnàrem |
| vos. | espurnàreu |
| ells | espurnaren |
Passat anterior
| jo | haguí espurnat |
| tu | hagueres espurnat |
| ell | hagué espurnat |
| nos. | haguérem espurnat |
| vos. | haguéreu espurnat |
| ells | haguéren espurnat |
Passat perifràstic
| jo | vaig espurnar |
| tu | vas espurnar |
| ell | va espurnar |
| nos. | vam espurnar |
| vos. | vau espurnar |
| ells | van espurnar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver espurnat |
| tu | vas haver espurnat |
| ell | va haver espurnat |
| nos. | vam haver espurnat |
| vos. | vau haver espurnat |
| ells | van haver espurnat |
Condicional
| jo | espurnaria |
| tu | espurnaries |
| ell | espurnaria |
| nos. | espurnaríem |
| vos. | espurnaríeu |
| ells | espurnarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera espurnat |
| tu | hauries; hagueres espurnat |
| ell | hauria; haguera espurnat |
| nos. | hauríem; haguérem espurnat |
| vos. | hauríeu; haguéreu espurnat |
| ells | haurien; hagueren espurnat |
Subjuntiu
Present
| jo | espurni |
| tu | espurnis |
| ell | espurni |
| nos. | espurnem |
| vos. | espurneu |
| ells | espurnin |
Perfet
| jo | hagi espurnat |
| tu | hagis espurnat |
| ell | hagi espurnat |
| nos. | hàgim espurnat |
| vos. | hàgiu espurnat |
| ells | hagin espurnat |
Imperfet
| jo | espurnés |
| tu | espurnessis |
| ell | espurnés |
| nos. | espurnéssim |
| vos. | espurnéssiu |
| ells | espurnessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués espurnat |
| tu | haguessis espurnat |
| ell | hagués espurnat |
| nos. | haguéssim espurnat |
| vos. | haguéssiu espurnat |
| ells | haguessin espurnat |
Imperative
| tu | espurna |
| ell | espurni |
| nos. | espurnem |
| vos. | espurneu |
| ells | espurnin |
Verbs conjugated like 'espurnar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'espurnar'
empernar,
escornar,
escurar,
escurçar,
espartar,
esperar,
esperonar,
espignar,
espinar,
espirar,
Translations
Etymology
Additional Information