Formes no personals
Infinitiu:
desencubar
Gerundi:
desencubant
Participi:
desencubat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | desencubo |
| tu | desencubes |
| ell | desencuba |
| nos. | desencubem |
| vos. | desencubeu |
| ells | desencuben |
Perfet
| jo | he desencubat |
| tu | has desencubat |
| ell | ha desencubat |
| nos. | hem desencubat |
| vos. | heu desencubat |
| ells | han desencubat |
Imperfet
| jo | desencubava |
| tu | desencubaves |
| ell | desencubava |
| nos. | desencubàvem |
| vos. | desencubàveu |
| ells | desencubaven |
Plusquamperfet
| jo | havia desencubat |
| tu | havies desencubat |
| ell | havia desencubat |
| nos. | havíem desencubat |
| vos. | havíeu desencubat |
| ells | havien desencubat |
Futur simple
| jo | desencubaré |
| tu | desencubaràs |
| ell | desencubarà |
| nos. | desencubarem |
| vos. | desencubareu |
| ells | desencubaran |
Futur perfet
| jo | hauré desencubat |
| tu | hauràs desencubat |
| ell | haurà desencubat |
| nos. | haurem desencubat |
| vos. | haureu desencubat |
| ells | hauran desencubat |
Passat simple
| jo | desencubí |
| tu | desencubares |
| ell | desencubà |
| nos. | desencubàrem |
| vos. | desencubàreu |
| ells | desencubaren |
Passat anterior
| jo | haguí desencubat |
| tu | hagueres desencubat |
| ell | hagué desencubat |
| nos. | haguérem desencubat |
| vos. | haguéreu desencubat |
| ells | haguéren desencubat |
Passat perifràstic
| jo | vaig desencubar |
| tu | vas desencubar |
| ell | va desencubar |
| nos. | vam desencubar |
| vos. | vau desencubar |
| ells | van desencubar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver desencubat |
| tu | vas haver desencubat |
| ell | va haver desencubat |
| nos. | vam haver desencubat |
| vos. | vau haver desencubat |
| ells | van haver desencubat |
Condicional
| jo | desencubaria |
| tu | desencubaries |
| ell | desencubaria |
| nos. | desencubaríem |
| vos. | desencubaríeu |
| ells | desencubarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera desencubat |
| tu | hauries; hagueres desencubat |
| ell | hauria; haguera desencubat |
| nos. | hauríem; haguérem desencubat |
| vos. | hauríeu; haguéreu desencubat |
| ells | haurien; hagueren desencubat |
Subjuntiu
Present
| jo | desencubi |
| tu | desencubis |
| ell | desencubi |
| nos. | desencubem |
| vos. | desencubeu |
| ells | desencubin |
Perfet
| jo | hagi desencubat |
| tu | hagis desencubat |
| ell | hagi desencubat |
| nos. | hàgim desencubat |
| vos. | hàgiu desencubat |
| ells | hagin desencubat |
Imperfet
| jo | desencubés |
| tu | desencubessis |
| ell | desencubés |
| nos. | desencubéssim |
| vos. | desencubéssiu |
| ells | desencubessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués desencubat |
| tu | haguessis desencubat |
| ell | hagués desencubat |
| nos. | haguéssim desencubat |
| vos. | haguéssiu desencubat |
| ells | haguessin desencubat |
Imperative
| tu | desencuba |
| ell | desencubi |
| nos. | desencubem |
| vos. | desencubeu |
| ells | desencubin |
Verbs conjugated like 'desencubar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'desencubar'
desencebar,
desencarar,
desencasar,
desencauar,
desencepar,
desencisar,
desencoblar,
desencolar,
desencorbar,
desencourar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information