Formes no personals
Infinitiu:
arramir
Gerundi:
arramint
Participi:
arramit
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | arrameixo |
| tu | arrameixes |
| ell | arrameix |
| nos. | arramim |
| vos. | arramiu |
| ells | arrameixen |
Perfet
| jo | he arramit |
| tu | has arramit |
| ell | ha arramit |
| nos. | hem arramit |
| vos. | heu arramit |
| ells | han arramit |
Imperfet
| jo | arramia |
| tu | arramies |
| ell | arramia |
| nos. | arramíem |
| vos. | arramíeu |
| ells | arramien |
Plusquamperfet
| jo | havia arramit |
| tu | havies arramit |
| ell | havia arramit |
| nos. | havíem arramit |
| vos. | havíeu arramit |
| ells | havien arramit |
Futur simple
| jo | arramiré |
| tu | arramiràs |
| ell | arramirà |
| nos. | arramirem |
| vos. | arramireu |
| ells | arramiran |
Futur perfet
| jo | hauré arramit |
| tu | hauràs arramit |
| ell | haurà arramit |
| nos. | haurem arramit |
| vos. | haureu arramit |
| ells | hauran arramit |
Passat simple
| jo | arramí |
| tu | arramires |
| ell | arramí |
| nos. | arramírem |
| vos. | arramíreu |
| ells | arramíren |
Passat anterior
| jo | haguí arramit |
| tu | hagueres arramit |
| ell | hagué arramit |
| nos. | haguérem arramit |
| vos. | haguéreu arramit |
| ells | haguéren arramit |
Passat perifràstic
| jo | vaig arramir |
| tu | vas arramir |
| ell | va arramir |
| nos. | vam arramir |
| vos. | vau arramir |
| ells | van arramir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver arramit |
| tu | vas haver arramit |
| ell | va haver arramit |
| nos. | vam haver arramit |
| vos. | vau haver arramit |
| ells | van haver arramit |
Condicional
| jo | arramiria |
| tu | arramiries |
| ell | arramiria |
| nos. | arramiríem |
| vos. | arramiríeu |
| ells | arramirien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera arramit |
| tu | hauries; hagueres arramit |
| ell | hauria; haguera arramit |
| nos. | hauríem; haguérem arramit |
| vos. | hauríeu; haguéreu arramit |
| ells | haurien; hagueren arramit |
Subjuntiu
Present
| jo | arrameixi |
| tu | arrameixis |
| ell | arrameixi |
| nos. | arramim |
| vos. | arramiu |
| ells | arrameixin |
Perfet
| jo | hagi arramit |
| tu | hagis arramit |
| ell | hagi arramit |
| nos. | hàgim arramit |
| vos. | hàgiu arramit |
| ells | hagin arramit |
Imperfet
| jo | arramís |
| tu | arramissis |
| ell | arramís |
| nos. | arramíssim |
| vos. | arramíssiu |
| ells | arramissin |
Plusquamperfet
| jo | hagués arramit |
| tu | haguessis arramit |
| ell | hagués arramit |
| nos. | haguéssim arramit |
| vos. | haguéssiu arramit |
| ells | haguessin arramit |
Imperative
| tu | arrameix |
| ell | arrameixi |
| nos. | arramim |
| vos. | arramiu |
| ells | arrameixin |
Verbs conjugated like 'arramir'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arramir'
agrair,
arrambar,
arranar,
arrapar,
arrasar,
arraulir,
arrimar,
arrufir,
abaratir,
ablamar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
arramir [←l b. ll.
adhramire 'reptar, desafiar', i aquest, del germ.
hramjan 'entrebancar, destrènyer']
v tr ant Provocar a un combat.