Formes no personals
Infinitiu:
arbitrar
Gerundi:
arbitrant
Participi:
arbitrat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | arbitro |
| tu | arbitres |
| ell | arbitra |
| nos. | arbitrem |
| vos. | arbitreu |
| ells | arbitren |
Perfet
| jo | he arbitrat |
| tu | has arbitrat |
| ell | ha arbitrat |
| nos. | hem arbitrat |
| vos. | heu arbitrat |
| ells | han arbitrat |
Imperfet
| jo | arbitrava |
| tu | arbitraves |
| ell | arbitrava |
| nos. | arbitràvem |
| vos. | arbitràveu |
| ells | arbitraven |
Plusquamperfet
| jo | havia arbitrat |
| tu | havies arbitrat |
| ell | havia arbitrat |
| nos. | havíem arbitrat |
| vos. | havíeu arbitrat |
| ells | havien arbitrat |
Futur simple
| jo | arbitraré |
| tu | arbitraràs |
| ell | arbitrarà |
| nos. | arbitrarem |
| vos. | arbitrareu |
| ells | arbitraran |
Futur perfet
| jo | hauré arbitrat |
| tu | hauràs arbitrat |
| ell | haurà arbitrat |
| nos. | haurem arbitrat |
| vos. | haureu arbitrat |
| ells | hauran arbitrat |
Passat simple
| jo | arbitrí |
| tu | arbitrares |
| ell | arbitrà |
| nos. | arbitràrem |
| vos. | arbitràreu |
| ells | arbitraren |
Passat anterior
| jo | haguí arbitrat |
| tu | hagueres arbitrat |
| ell | hagué arbitrat |
| nos. | haguérem arbitrat |
| vos. | haguéreu arbitrat |
| ells | haguéren arbitrat |
Passat perifràstic
| jo | vaig arbitrar |
| tu | vas arbitrar |
| ell | va arbitrar |
| nos. | vam arbitrar |
| vos. | vau arbitrar |
| ells | van arbitrar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver arbitrat |
| tu | vas haver arbitrat |
| ell | va haver arbitrat |
| nos. | vam haver arbitrat |
| vos. | vau haver arbitrat |
| ells | van haver arbitrat |
Condicional
| jo | arbitraria |
| tu | arbitraries |
| ell | arbitraria |
| nos. | arbitraríem |
| vos. | arbitraríeu |
| ells | arbitrarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera arbitrat |
| tu | hauries; hagueres arbitrat |
| ell | hauria; haguera arbitrat |
| nos. | hauríem; haguérem arbitrat |
| vos. | hauríeu; haguéreu arbitrat |
| ells | haurien; hagueren arbitrat |
Subjuntiu
Present
| jo | arbitri |
| tu | arbitris |
| ell | arbitri |
| nos. | arbitrem |
| vos. | arbitreu |
| ells | arbitrin |
Perfet
| jo | hagi arbitrat |
| tu | hagis arbitrat |
| ell | hagi arbitrat |
| nos. | hàgim arbitrat |
| vos. | hàgiu arbitrat |
| ells | hagin arbitrat |
Imperfet
| jo | arbitrés |
| tu | arbitressis |
| ell | arbitrés |
| nos. | arbitréssim |
| vos. | arbitréssiu |
| ells | arbitressin |
Plusquamperfet
| jo | hagués arbitrat |
| tu | haguessis arbitrat |
| ell | hagués arbitrat |
| nos. | haguéssim arbitrat |
| vos. | haguéssiu arbitrat |
| ells | haguessin arbitrat |
Imperative
| tu | arbitra |
| ell | arbitri |
| nos. | arbitrem |
| vos. | arbitreu |
| ells | arbitrin |
Verbs conjugated like 'arbitrar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'arbitrar'
albirar,
apitrar,
arabitzar,
arborar,
arbrar,
orbitar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
Translations
arbitrate, to make a judgment on
Etymology
Additional Information
arbitrar [←l ll.
arbitrare 'judicar', der. de
arbiter 'jutge']
v tr 1 Judicar, sentenciar, com a àrbitre. Arbitrar un litigi.
2 Fer d'àrbitre (en una competició).
Arbitrar un partit de futbol.
3 Proporcionar-se, procurar-se. Arbitrar mitjans de subsistència.
4 Concebre 2. Arbitrar una hipòtesi.