immitto – Latin verb conjugation

Latin verb forms of immitto

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): immittō

Active Nominal Forms

Infinitive: immíttere
Present participle: immittēns; immitténtis
Future participle: immissúrus
Gerund: immitténdum
Gerundive: immitténdus

Passive Nominal Forms

Infinitive: immíttere
Perfect participle: immissum



Active

Indicative

Present

egoimmittō
tūimmittis
isimmittit
nōsimmíttimus
vōsimmíttitis
iīimmittunt

Imperfect

egoimmittḗbam
tūimmittḗbās
isimmittḗbat
nōsimmittēbā́mus
vōsimmittēbā́tis
iīimmittḗbant

I Future

egoimmittam
tūimmittēs
isimmittet
nōsimmittḗmus
vōsimmittḗtis
iīimmittent

Perfect

egoimmīsī
tūimmīsístī
isimmīsit
nōsimmīsimus
vōsimmīsístis
iīimmīsḗrunt

Pluperfect

egoimmī́seram
tūimmī́serās
isimmī́serat
nōsimmīserā́mus
vōsimmīserā́tis
iīimmī́serant

II Future

egoimmī́serō
tūimmī́seris
isimmī́serit
nōsimmīsérimus
vōsimmīséritis
iīimmī́serint

Subjunctive

Present

egoimmittam
tūimmittās
isimmittat
nōsimmittā́mus
vōsimmittā́tis
iīimmittant

Imperfect

egoimmitterem
tūimmitterēs
isimmitteret
nōsimmitterḗmus
vōsimmitterḗtis
iīimmitterent








Perfect

egoimmī́serim
tūimmī́seris
isimmī́serit
nōsimmīsérimus
vōsimmīséritis
iīimmī́serint

Pluperfect

egoimmīsíssem
tūimmīsíssēs
isimmīsísset
nōsimmīsissḗmus
vōsimmīsissḗtis
iīimmīsíssent

I Imperative

tūimmitte
vōsimmíttite

II Imperative

tūimmíttitō
isimmíttitō
vōsimmittitṓte
iīimmittúntō

Passive

Indicative

Present

egoimmittor
tūimmítteris
isimmíttitur
nōsimmíttimur
vōsimmittíminī
iīimmittúntur

Imperfect

egoimmittḗbar
tūimmittēbā́ris
isimmittēbā́tur
nōsimmittēbā́mur
vōsimmittēbā́minī
iīimmittēbántur

I Future

egoimmittar
tūimmittḗris
isimmittḗtur
nōsimmittḗmur
vōsimmittḗminī
iīimmitténtur

Perfect

egoimmissus sum
tūimmissus es
isimmissus est
nōsimmissī sumus
vōsimmissī estis
iīimmissī sunt

Pluperfect

egoimmissus eram
tūimmissus erās
isimmissus erat
nōsimmissī erāmus
vōsimmissī erātis
iīimmissī erant

II Future

egoimmissus erō
tūimmissus eris
isimmissus erit
nōsimmissī erimus
vōsimmissī eritis
iīimmissī erunt

Subjunctive

Present

egoimmittar
tūimmittā́ris
isimmittā́tur
nōsimmittā́mur
vōsimmittā́minī
iīimmittā́ntur

Imperfect

egoimmitterer
tūimmitterḗris
isimmitterḗtur
nōsimmitterḗmur
vōsimmitterḗminī
iīimmitterḗntur








Perfect

egoimmissus sim
tūimmissus sīs
isimmissus sit
nōsimmissī sīmus
vōsimmissī sītis
iīimmissī sint

Pluperfect

egoimmissus essem
tūimmissus essēs
isimmissus esset
nōsimmissī essēmus
vōsimmissī essētis
iīimmissī essent

Translations

  • allow, to permit
  • authorize, to permit
  • Etymology

    From Latin in + mittō.

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    Vulgate Verses