distineo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of distineo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): distineō

Active Nominal Forms

Infinitive: distinḗre
Present participle: distinēns; distinéntis
Future participle: distentúrus
Gerund: distinéndum
Gerundive: distinéndus

Passive Nominal Forms

Infinitive: distinḗre
Perfect participle: disténtum



Active

Indicative

Present

egodistineō
tūdistinēs
isdistinet
nōsdistinḗmus
vōsdistinḗtis
iīdistinent

Imperfect

egodistinḗbam
tūdistinḗbās
isdistinḗbat
nōsdistinēbā́mus
vōsdistinēbā́tis
iīdistinḗbant

I Future

egodistinḗbō
tūdistinḗbis
isdistinḗbit
nōsdistinḗbimus
vōsdistinḗbitis
iīdistinḗbunt

Perfect

egodistinuī
tūdistinuístī
isdistinúit
nōsdistinúimus
vōsdistinuístis
iīdistinuḗrunt

Pluperfect

egodistinúeram
tūdistinúerās
isdistinúerat
nōsdistinuerā́mus
vōsdistinuerā́tis
iīdistinúerant

II Future

egodistinúerō
tūdistinúeris
isdistinúerit
nōsdistinuérimus
vōsdistinuéritis
iīdistinúerint

Subjunctive

Present

egodistineam
tūdistineās
isdistineat
nōsdistineā́mus
vōsdistineā́tis
iīdistineant

Imperfect

egodistinḗrem
tūdistinḗrēs
isdistinḗret
nōsdistinērḗmus
vōsdistinērḗtis
iīdistinḗrent








Perfect

egodistinúerim
tūdistinúeris
isdistinúerit
nōsdistinuérimus
vōsdistinuéritis
iīdistinúerint

Pluperfect

egodistinuíssem
tūdistinuíssēs
isdistinuísset
nōsdistinuissḗmus
vōsdistinuissḗtis
iīdistinuíssent

I Imperative

tūdistinē
vōsdistinḗte

II Imperative

tūdistinḗtō
isdistinḗtō
vōsdistinētṓte
iīdistinéntō

Passive

Indicative

Present

egodistineor
tūdistinḗris
isdistinḗtur
nōsdistinḗmur
vōsdistinḗminī
iīdistinéntur

Imperfect

egodistinḗbar
tūdistinēbā́ris
isdistinēbā́tur
nōsdistinēbā́mur
vōsdistinēbā́minī
iīdistinēbántur

I Future

egodistinḗbor
tūdistinḗberis
isdistinḗbitur
nōsdistinḗbimur
vōsdistinēbíminī
iīdistinēbúntur

Perfect

egodisténtus sum
tūdisténtus es
isdisténtus est
nōsdisténtī sumus
vōsdisténtī estis
iīdisténtī sunt

Pluperfect

egodisténtus eram
tūdisténtus erās
isdisténtus erat
nōsdisténtī erāmus
vōsdisténtī erātis
iīdisténtī erant

II Future

egodisténtus erō
tūdisténtus eris
isdisténtus erit
nōsdisténtī erimus
vōsdisténtī eritis
iīdisténtī erunt

Subjunctive

Present

egodistinear
tūdistineā́ris
isdistineā́tur
nōsdistineā́mur
vōsdistineā́minī
iīdistineā́ntur

Imperfect

egodistinḗrer
tūdistinērḗris
isdistinērḗtur
nōsdistinērḗmur
vōsdistinērḗminī
iīdistinērḗntur








Perfect

egodisténtus sim
tūdisténtus sīs
isdisténtus sit
nōsdisténtī sīmus
vōsdisténtī sītis
iīdisténtī sint

Pluperfect

egodisténtus essem
tūdisténtus essēs
isdisténtus esset
nōsdisténtī essēmus
vōsdisténtī essētis
iīdisténtī essent

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *dwóh₁
3. Proto-Indo-European *d(w)is-
4. Proto-Italic *dis-
5. Latin dis-
6. Proto-Indo-European *ten-
7. Proto-Indo-European *tn̥-eh₁-(ye)-tider.
8. Proto-Italic *tenēō
9. Latin teneō
10. Latin distineō
11. From dis- + teneō (“hold; restrain”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

  • Ipse Diviciacum Haeduum magnopere cohortatus docet quanto opere rei publicae communisque salutis intersit manus hostium distineri, ne cum tanta multitudine uno tempore confligendum sit. (He, addressing himself to Diviciacus, the Aeduan, with great earnestness, points out how much it concerns the republic and their common security, that the forces of the enemy should be divided, so that it might not be necessary to engage with so large a number at one time.) [c. 52 BCE, Julius Caesar, Commentarii de bello Gallico 2.5]

Vulgate Verses