Formes no personals
Infinitiu:
refutar
Gerundi:
refutant
Participi:
refutat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | refuto |
| tu | refutes |
| ell | refuta |
| nos. | refutem |
| vos. | refuteu |
| ells | refuten |
Perfet
| jo | he refutat |
| tu | has refutat |
| ell | ha refutat |
| nos. | hem refutat |
| vos. | heu refutat |
| ells | han refutat |
Imperfet
| jo | refutava |
| tu | refutaves |
| ell | refutava |
| nos. | refutàvem |
| vos. | refutàveu |
| ells | refutaven |
Plusquamperfet
| jo | havia refutat |
| tu | havies refutat |
| ell | havia refutat |
| nos. | havíem refutat |
| vos. | havíeu refutat |
| ells | havien refutat |
Futur simple
| jo | refutaré |
| tu | refutaràs |
| ell | refutarà |
| nos. | refutarem |
| vos. | refutareu |
| ells | refutaran |
Futur perfet
| jo | hauré refutat |
| tu | hauràs refutat |
| ell | haurà refutat |
| nos. | haurem refutat |
| vos. | haureu refutat |
| ells | hauran refutat |
Passat simple
| jo | refutí |
| tu | refutares |
| ell | refutà |
| nos. | refutàrem |
| vos. | refutàreu |
| ells | refutaren |
Passat anterior
| jo | haguí refutat |
| tu | hagueres refutat |
| ell | hagué refutat |
| nos. | haguérem refutat |
| vos. | haguéreu refutat |
| ells | haguéren refutat |
Passat perifràstic
| jo | vaig refutar |
| tu | vas refutar |
| ell | va refutar |
| nos. | vam refutar |
| vos. | vau refutar |
| ells | van refutar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver refutat |
| tu | vas haver refutat |
| ell | va haver refutat |
| nos. | vam haver refutat |
| vos. | vau haver refutat |
| ells | van haver refutat |
Condicional
| jo | refutaria |
| tu | refutaries |
| ell | refutaria |
| nos. | refutaríem |
| vos. | refutaríeu |
| ells | refutarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera refutat |
| tu | hauries; hagueres refutat |
| ell | hauria; haguera refutat |
| nos. | hauríem; haguérem refutat |
| vos. | hauríeu; haguéreu refutat |
| ells | haurien; hagueren refutat |
Subjuntiu
Present
| jo | refuti |
| tu | refutis |
| ell | refuti |
| nos. | refutem |
| vos. | refuteu |
| ells | refutin |
Perfet
| jo | hagi refutat |
| tu | hagis refutat |
| ell | hagi refutat |
| nos. | hàgim refutat |
| vos. | hàgiu refutat |
| ells | hagin refutat |
Imperfet
| jo | refutés |
| tu | refutessis |
| ell | refutés |
| nos. | refutéssim |
| vos. | refutéssiu |
| ells | refutessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués refutat |
| tu | haguessis refutat |
| ell | hagués refutat |
| nos. | haguéssim refutat |
| vos. | haguéssiu refutat |
| ells | haguessin refutat |
Imperative
| tu | refuta |
| ell | refuti |
| nos. | refutem |
| vos. | refuteu |
| ells | refutin |
Verbs conjugated like 'refutar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'refutar'
refusar,
reputar,
debutar,
rautar,
rebotar,
rebufar,
rebutjar,
recitar,
reclutar,
recular,
Translations
refute, to prove (something) to be false or incorrect
Etymology
Additional Information