Formes no personals
Infinitiu:
meritar
Gerundi:
meritant
Participi:
meritat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | merito |
| tu | merites |
| ell | merita |
| nos. | meritem |
| vos. | meriteu |
| ells | meriten |
Perfet
| jo | he meritat |
| tu | has meritat |
| ell | ha meritat |
| nos. | hem meritat |
| vos. | heu meritat |
| ells | han meritat |
Imperfet
| jo | meritava |
| tu | meritaves |
| ell | meritava |
| nos. | meritàvem |
| vos. | meritàveu |
| ells | meritaven |
Plusquamperfet
| jo | havia meritat |
| tu | havies meritat |
| ell | havia meritat |
| nos. | havíem meritat |
| vos. | havíeu meritat |
| ells | havien meritat |
Futur simple
| jo | meritaré |
| tu | meritaràs |
| ell | meritarà |
| nos. | meritarem |
| vos. | meritareu |
| ells | meritaran |
Futur perfet
| jo | hauré meritat |
| tu | hauràs meritat |
| ell | haurà meritat |
| nos. | haurem meritat |
| vos. | haureu meritat |
| ells | hauran meritat |
Passat simple
| jo | merití |
| tu | meritares |
| ell | merità |
| nos. | meritàrem |
| vos. | meritàreu |
| ells | meritaren |
Passat anterior
| jo | haguí meritat |
| tu | hagueres meritat |
| ell | hagué meritat |
| nos. | haguérem meritat |
| vos. | haguéreu meritat |
| ells | haguéren meritat |
Passat perifràstic
| jo | vaig meritar |
| tu | vas meritar |
| ell | va meritar |
| nos. | vam meritar |
| vos. | vau meritar |
| ells | van meritar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver meritat |
| tu | vas haver meritat |
| ell | va haver meritat |
| nos. | vam haver meritat |
| vos. | vau haver meritat |
| ells | van haver meritat |
Condicional
| jo | meritaria |
| tu | meritaries |
| ell | meritaria |
| nos. | meritaríem |
| vos. | meritaríeu |
| ells | meritarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera meritat |
| tu | hauries; hagueres meritat |
| ell | hauria; haguera meritat |
| nos. | hauríem; haguérem meritat |
| vos. | hauríeu; haguéreu meritat |
| ells | haurien; hagueren meritat |
Subjuntiu
Present
| jo | meriti |
| tu | meritis |
| ell | meriti |
| nos. | meritem |
| vos. | meriteu |
| ells | meritin |
Perfet
| jo | hagi meritat |
| tu | hagis meritat |
| ell | hagi meritat |
| nos. | hàgim meritat |
| vos. | hàgiu meritat |
| ells | hagin meritat |
Imperfet
| jo | merités |
| tu | meritessis |
| ell | merités |
| nos. | meritéssim |
| vos. | meritéssiu |
| ells | meritessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués meritat |
| tu | haguessis meritat |
| ell | hagués meritat |
| nos. | haguéssim meritat |
| vos. | haguéssiu meritat |
| ells | haguessin meritat |
Imperative
| tu | merita |
| ell | meriti |
| nos. | meritem |
| vos. | meriteu |
| ells | meritin |
Verbs conjugated like 'meritar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'meritar'
meditar,
peritar,
delitar,
derivar,
editar,
evitar,
heretar,
hesitar,
irritar,
maridar,
Etymology
Additional Information