Formes no personals
Infinitiu:
envinagrar
Gerundi:
envinagrant
Participi:
envinagrat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | envinagro |
| tu | envinagres |
| ell | envinagra |
| nos. | envinagrem |
| vos. | envinagreu |
| ells | envinagren |
Perfet
| jo | he envinagrat |
| tu | has envinagrat |
| ell | ha envinagrat |
| nos. | hem envinagrat |
| vos. | heu envinagrat |
| ells | han envinagrat |
Imperfet
| jo | envinagrava |
| tu | envinagraves |
| ell | envinagrava |
| nos. | envinagràvem |
| vos. | envinagràveu |
| ells | envinagraven |
Plusquamperfet
| jo | havia envinagrat |
| tu | havies envinagrat |
| ell | havia envinagrat |
| nos. | havíem envinagrat |
| vos. | havíeu envinagrat |
| ells | havien envinagrat |
Futur simple
| jo | envinagraré |
| tu | envinagraràs |
| ell | envinagrarà |
| nos. | envinagrarem |
| vos. | envinagrareu |
| ells | envinagraran |
Futur perfet
| jo | hauré envinagrat |
| tu | hauràs envinagrat |
| ell | haurà envinagrat |
| nos. | haurem envinagrat |
| vos. | haureu envinagrat |
| ells | hauran envinagrat |
Passat simple
| jo | envinagrí |
| tu | envinagrares |
| ell | envinagrà |
| nos. | envinagràrem |
| vos. | envinagràreu |
| ells | envinagraren |
Passat anterior
| jo | haguí envinagrat |
| tu | hagueres envinagrat |
| ell | hagué envinagrat |
| nos. | haguérem envinagrat |
| vos. | haguéreu envinagrat |
| ells | haguéren envinagrat |
Passat perifràstic
| jo | vaig envinagrar |
| tu | vas envinagrar |
| ell | va envinagrar |
| nos. | vam envinagrar |
| vos. | vau envinagrar |
| ells | van envinagrar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver envinagrat |
| tu | vas haver envinagrat |
| ell | va haver envinagrat |
| nos. | vam haver envinagrat |
| vos. | vau haver envinagrat |
| ells | van haver envinagrat |
Condicional
| jo | envinagraria |
| tu | envinagraries |
| ell | envinagraria |
| nos. | envinagraríem |
| vos. | envinagraríeu |
| ells | envinagrarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera envinagrat |
| tu | hauries; hagueres envinagrat |
| ell | hauria; haguera envinagrat |
| nos. | hauríem; haguérem envinagrat |
| vos. | hauríeu; haguéreu envinagrat |
| ells | haurien; hagueren envinagrat |
Subjuntiu
Present
| jo | envinagri |
| tu | envinagris |
| ell | envinagri |
| nos. | envinagrem |
| vos. | envinagreu |
| ells | envinagrin |
Perfet
| jo | hagi envinagrat |
| tu | hagis envinagrat |
| ell | hagi envinagrat |
| nos. | hàgim envinagrat |
| vos. | hàgiu envinagrat |
| ells | hagin envinagrat |
Imperfet
| jo | envinagrés |
| tu | envinagressis |
| ell | envinagrés |
| nos. | envinagréssim |
| vos. | envinagréssiu |
| ells | envinagressin |
Plusquamperfet
| jo | hagués envinagrat |
| tu | haguessis envinagrat |
| ell | hagués envinagrat |
| nos. | haguéssim envinagrat |
| vos. | haguéssiu envinagrat |
| ells | haguessin envinagrat |
Imperative
| tu | envinagra |
| ell | envinagri |
| nos. | envinagrem |
| vos. | envinagreu |
| ells | envinagrin |
Verbs conjugated like 'envinagrar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'envinagrar'
avinagrar,
envidrar,
envinar,
envinyar,
denigrar,
eixaguar,
emigrar,
emmangrar,
enagrir,
enaiguar,
Translations
Etymology
Additional Information