Formes no personals
Infinitiu:
enrubinar
Gerundi:
enrubinant
Participi:
enrubinat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | enrubino |
| tu | enrubines |
| ell | enrubina |
| nos. | enrubinem |
| vos. | enrubineu |
| ells | enrubinen |
Perfet
| jo | he enrubinat |
| tu | has enrubinat |
| ell | ha enrubinat |
| nos. | hem enrubinat |
| vos. | heu enrubinat |
| ells | han enrubinat |
Imperfet
| jo | enrubinava |
| tu | enrubinaves |
| ell | enrubinava |
| nos. | enrubinàvem |
| vos. | enrubinàveu |
| ells | enrubinaven |
Plusquamperfet
| jo | havia enrubinat |
| tu | havies enrubinat |
| ell | havia enrubinat |
| nos. | havíem enrubinat |
| vos. | havíeu enrubinat |
| ells | havien enrubinat |
Futur simple
| jo | enrubinaré |
| tu | enrubinaràs |
| ell | enrubinarà |
| nos. | enrubinarem |
| vos. | enrubinareu |
| ells | enrubinaran |
Futur perfet
| jo | hauré enrubinat |
| tu | hauràs enrubinat |
| ell | haurà enrubinat |
| nos. | haurem enrubinat |
| vos. | haureu enrubinat |
| ells | hauran enrubinat |
Passat simple
| jo | enrubiní |
| tu | enrubinares |
| ell | enrubinà |
| nos. | enrubinàrem |
| vos. | enrubinàreu |
| ells | enrubinaren |
Passat anterior
| jo | haguí enrubinat |
| tu | hagueres enrubinat |
| ell | hagué enrubinat |
| nos. | haguérem enrubinat |
| vos. | haguéreu enrubinat |
| ells | haguéren enrubinat |
Passat perifràstic
| jo | vaig enrubinar |
| tu | vas enrubinar |
| ell | va enrubinar |
| nos. | vam enrubinar |
| vos. | vau enrubinar |
| ells | van enrubinar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver enrubinat |
| tu | vas haver enrubinat |
| ell | va haver enrubinat |
| nos. | vam haver enrubinat |
| vos. | vau haver enrubinat |
| ells | van haver enrubinat |
Condicional
| jo | enrubinaria |
| tu | enrubinaries |
| ell | enrubinaria |
| nos. | enrubinaríem |
| vos. | enrubinaríeu |
| ells | enrubinarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera enrubinat |
| tu | hauries; hagueres enrubinat |
| ell | hauria; haguera enrubinat |
| nos. | hauríem; haguérem enrubinat |
| vos. | hauríeu; haguéreu enrubinat |
| ells | haurien; hagueren enrubinat |
Subjuntiu
Present
| jo | enrubini |
| tu | enrubinis |
| ell | enrubini |
| nos. | enrubinem |
| vos. | enrubineu |
| ells | enrubinin |
Perfet
| jo | hagi enrubinat |
| tu | hagis enrubinat |
| ell | hagi enrubinat |
| nos. | hàgim enrubinat |
| vos. | hàgiu enrubinat |
| ells | hagin enrubinat |
Imperfet
| jo | enrubinés |
| tu | enrubinessis |
| ell | enrubinés |
| nos. | enrubinéssim |
| vos. | enrubinéssiu |
| ells | enrubinessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués enrubinat |
| tu | haguessis enrubinat |
| ell | hagués enrubinat |
| nos. | haguéssim enrubinat |
| vos. | haguéssiu enrubinat |
| ells | haguessin enrubinat |
Imperative
| tu | enrubina |
| ell | enrubini |
| nos. | enrubinem |
| vos. | enrubineu |
| ells | enrubinin |
Verbs conjugated like 'enrubinar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'enrubinar'
enrabiar,
enrunar,
eguinar,
embuinar,
encaminar,
encofinar,
encubar,
encuirar,
encuixar,
endevinar,
Translations
Etymology
Additional Information