outrer – French verb conjugation

French verb forms of outrer

Nominal Forms

Infinitif: outrer
Participe présent: outrant /u.tʁɑ̃/
Participe passé outré /u.tʁe/

Cognates

-

Indicatif

Présent

j'outre /utʁ/
tuoutres /utʁ/
il;elle;onoutre /utʁ/
nousoutrons /u.tʁɔ̃/
vousoutrez /u.tʁe/
ils;ellesoutrent /utʁ/

Passé composé

j'ai outré
tuas outré
il;elle;ona outré
nousavons outré
vousavez outré
ils;ellesont outré

Imparfait

j'outrais /u.tʁɛ/
tuoutrais /u.tʁɛ/
il;elle;onoutrait /u.tʁɛ/
nousoutrions /u.tʁi.jɔ̃/
vousoutriez /u.tʁi.je/
ils;ellesoutraient /u.tʁɛ/

Plus-que-parfait

j'avais outré
tuavais outré
il;elle;onavait outré
nousavions outré
vousaviez outré
ils;ellesavaient outré

Futur simple

j'outrerai /u.tʁə.ʁe/
tuoutreras /u.tʁə.ʁa/
il;elle;onoutrera /u.tʁə.ʁa/
nousoutrerons /u.tʁə.ʁɔ̃/
vousoutrerez /u.tʁə.ʁe/
ils;ellesoutreront /u.tʁə.ʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai outré
tuauras outré
il;elle;onaura outré
nousaurons outré
vousaurez outré
ils;ellesauront outré

Passé simple

j'outrai /u.tʁe/
tuoutras /u.tʁa/
il;elle;onoutra /u.tʁa/
nousoutrâmes /u.tʁam/
vousoutrâtes /u.tʁat/
ils;ellesoutrèrent /u.tʁɛʁ/

Passé antérieur

j'eus outré
tueus outré
il;elle;oneut outré
nouseûmes outré
vouseûtes outré
ils;elleseurent outré

Subjonctif

Présent

j'outre /utʁ/
tuoutres /utʁ/
il;elle;onoutre /utʁ/
nousoutrions /u.tʁi.jɔ̃/
vousoutriez /u.tʁi.je/
ils;ellesoutrent /utʁ/

Passé composé

j'aie outré
tuaies outré
il;elle;onait outré
nousayons outré
vousayez outré
ils;ellesaient outré

Imparfait

j'outrasse /u.tʁas/
tuoutrasses /u.tʁas/
il;elle;onoutrât /u.tʁa/
nousoutrassions /u.tʁa.sjɔ̃/
vousoutrassiez /u.tʁa.sje/
ils;ellesoutrassent /u.tʁas/

Plus-que-parfait

j'eusse outré
tueusses outré
il;elle;oneût outré
nouseussions outré
vouseussiez outré
ils;elleseussent outré

Conditionnel

Présent

j'outrerais /u.tʁə.ʁɛ/
tuoutrerais /u.tʁə.ʁɛ/
il;elle;onoutrerait /u.tʁə.ʁɛ/
nousoutrerions /u.tʁə.ʁjɔ̃/
vousoutreriez /u.tʁə.ʁje/
ils;ellesoutreraient /u.tʁə.ʁɛ/

Passé

j'aurais outré
tuaurais outré
il;elle;onaurait outré
nousaurions outré
vousauriez outré
ils;ellesauraient outré

Imperatif

tuoutre /utʁ/
nousoutrons /u.tʁɔ̃/
vousoutrez /u.tʁe/

Verbs conjugated like 'outrer'

abaisser, abandonner, abdiquer, abecquer, aberrer, abhorrer, abjurer, ablater, abloquer, abluer, ablutionner, abominer, abonder, abonner, aborder, aborner, aboucher, abouler, abouter, abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'outrer'

ouvrer, bourrer, bouter, bouturer, buter, butter, contrer, couturer, curer, douter,

Translations

  • exaggerate, to overstate, to describe more than is fact
  • Etymology

    From outre + -er.

    Additional Information

    Sample Sentences

    • [...] au milieu desquelles, depuis cinq ou six ans, elle avait constamment vécu, elle se mit donc à entretenir la bonne abbesse des pratiques mondaines de la cour de France, mêlées aux dévotions outrées du roi, elle lui fit la chronique scandaleuse des seigneurs et des dames de la cour, que l' abbesse connaissait parfaitement de nom, toucha légèrement les amours de la reine et de Buckingham, [...] (The Three Musketeers)