Nominal Forms
Infinitive:
rinna; rænna
Past Participle:
runnin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | rinner |
| þū | rinner |
| han | rinner |
| vī(r) | rinnom |
| ī(r) | rinnin |
| þē(r) | rinna |
Preterite
| iak;iæk | rann |
| þū | rannt |
| han | rann |
| vī(r) | runnom |
| ī(r) | runnin |
| þē(r) | runno |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | rinne |
| þū | rinne |
| han | rinne |
| vī(r) | rinnom |
| ī(r) | rinnin |
| þē(r) | rinnin |
Preterite
| iak;iæk | runne |
| þū | runne |
| han | runne |
| vī(r) | runnom |
| ī(r) | runnin |
| þē(r) | runnin |
Imperative
| þū | rinne |
| vī(r) | rinnom |
| ī(r) | rinnin |
Verbs conjugated like 'rinna'
binda,
brighþa,
brinna,
brista,
brynna,
brysta,
bynda,
drikka,
drykka,
finna,
forswinna,
forswynna,
fynna,
klinga,
rinda,
rinna,
slinta,
slippa,
spinna,
springa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'rinna'
brinna,
finna,
hinna,
inna,
minna,
rænna,
rinda,
vinna,
binda,
brænna,
Etymology
From Old Norse rinna, from Proto-Germanic *rinnaną. See: Proto-Germanic '
*rinnaną'.
Verbs referencing "rinna"
Swedish
rinna.