Nominal Forms
Infinitive:
brinna; brænna; brynna
Past Participle:
brunnin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | brinner |
| þū | brinner |
| han | brinner |
| vī(r) | brinnom |
| ī(r) | brinnin |
| þē(r) | brinna |
Preterite
| iak;iæk | brann |
| þū | brannt |
| han | brann |
| vī(r) | brunnom |
| ī(r) | brunnin |
| þē(r) | brunno |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | brinne |
| þū | brinne |
| han | brinne |
| vī(r) | brinnom |
| ī(r) | brinnin |
| þē(r) | brinnin |
Preterite
| iak;iæk | brunne |
| þū | brunne |
| han | brunne |
| vī(r) | brunnom |
| ī(r) | brunnin |
| þē(r) | brunnin |
Imperative
| þū | brinne |
| vī(r) | brinnom |
| ī(r) | brinnin |
Verbs conjugated like 'brinna'
binda,
brighþa,
brinna,
brista,
brynna,
brysta,
bynda,
drikka,
drykka,
finna,
forswinna,
forswynna,
fynna,
klinga,
rinda,
rinna,
slinta,
slippa,
spinna,
springa, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'brinna'
brænna,
brynna,
rinna,
beginna,
binda,
brista,
finna,
hinna,
inna,
minna,
Etymology
From Old Norse brenna, from Proto-Germanic *brinnaną. See: Old Norse '
brenna', Proto-Germanic '
*brinnaną'.
Verbs referencing "brinna"
Swedish
brinna.