Nominal Forms
Infinitive:
minna
Past Participle:
minter
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | minni; minnir |
| þū | minni; minnir |
| han | minni; minnir |
| vī(r) | minnom |
| ī(r) | minnin |
| þē(r) | minna |
Preterite
| iak;iæk | minte |
| þū | minte |
| han | minte |
| vī(r) | mintom |
| ī(r) | mintin |
| þē(r) | minto |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | minne |
| þū | minne |
| han | minne |
| vī(r) | minnom |
| ī(r) | minnin |
| þē(r) | minnin |
Preterite
| iak;iæk | minte |
| þū | minte |
| han | minte |
| vī(r) | mintom |
| ī(r) | mintin |
| þē(r) | mintin |
Imperative
| þū | minni |
| vī(r) | minnom |
| ī(r) | minnin |
Verbs similar to 'minna'
finna,
hinna,
inna,
rinna,
vinna,
binda,
brinna,
fynna,
girna,
kænna,
Etymology