Nominal Forms
Infinitive:
lē; lēa; lēia
Past Participle:
lēt
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | lēr |
| þū | lēr |
| han | lēr |
| vī(r) | lēm |
| ī(r) | lēn |
| þē(r) | lē; lēa |
Preterite
| iak;iæk | lō; lōgh |
| þū | lōt; lōght |
| han | lō; lōgh |
| vī(r) | lōghom |
| ī(r) | lōghin |
| þē(r) | lōgho |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | lēe |
| þū | lēe |
| han | lēe |
| vī(r) | lēom |
| ī(r) | lēin |
| þē(r) | lēin |
Preterite
| iak;iæk | lōghe |
| þū | lōghe |
| han | lōghe |
| vī(r) | lōghom |
| ī(r) | lōghin |
| þē(r) | lōghin |
Verbs similar to 'leia'
lea,
leka,
leta,
leva,
leþa,
seia,
teia,
æria,
beta,
blekia,
Etymology
From Old Norse hlæja, from Proto-Germanic *hlahjaną. See: Proto-Germanic '
*hlahjaną'.
Verbs referencing "leia"
Swedish
le.