Nominal Forms
Infinitive:
lēva
Past Participle:
lēfþer
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | lēvi; lēvir |
| þū | lēvi; lēvir |
| han | lēvi; lēvir |
| vī(r) | lēvom |
| ī(r) | lēvin |
| þē(r) | lēva |
Preterite
| iak;iæk | lēfþe |
| þū | lēfþe |
| han | lēfþe |
| vī(r) | lēfþom |
| ī(r) | lēfþin |
| þē(r) | lēfþo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | lēve |
| þū | lēve |
| han | lēve |
| vī(r) | lēvom |
| ī(r) | lēvin |
| þē(r) | lēvin |
Preterite
| iak;iæk | lēfþe |
| þū | lēfþe |
| han | lēfþe |
| vī(r) | lēfþom |
| ī(r) | lēfþin |
| þē(r) | lēfþin |
Imperative
| þū | lēvi |
| vī(r) | lēvom |
| ī(r) | lēvin |
Verbs conjugated like 'leva'
bedrøva,
beleva,
dirva,
drøva,
døva,
høva,
kælva,
køva,
leva,
nidherkøva,
styva,
tyrva,
tørva,
ærva,
øva,
Verbs similar to 'leva'
lea,
leia,
leka,
leta,
leþa,
liva,
ærva,
beleva,
beta,
bliva,
Etymology
From Old Norse leifa, from Proto-Germanic *laibijaną. See: Proto-Germanic '
*laibijaną'.