Nominal Forms
Infinitive opgeheien
Past participle opgehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien op |
| du | gehäis op |
| hien;si;hatt;et | gehäit op |
| mir | geheien op |
| dir | gehäit op |
| si | geheien op |
Preterite
Perfect
| ech | hu opgehäit |
| du | hues opgehäit |
| hien;si;hatt;et | huet opgehäit |
| mir | hu opgehäit |
| dir | hutt opgehäit |
| si | hu opgehäit |
Pluperfect
| ech | hat opgehäit |
| du | has opgehäit |
| hien;si;hatt;et | hat opgehäit |
| mir | hate opgehäit |
| dir | hat opgehäit |
| si | hate opgehäit |
Future I
| ech | wäert opgeheien |
| du | wäerts opgeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert opgeheien |
| mir | wäerte opgeheien |
| dir | wäert opgeheien |
| si | wäerte opgeheien |
Future II
| ech | wäert opgehäit hunn |
| du | wäerts opgehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert opgehäit hunn |
| mir | wäerte opgehäit hunn |
| dir | wäert opgehäit hunn |
| si | wäerte opgehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif opgeheien |
| du | géifs opgeheien |
| hien;si;hatt;et | géif opgeheien |
| mir | géife opgeheien |
| dir | géift opgeheien |
| si | géife opgeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt opgehäit |
| du | häss opgehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt opgehäit |
| mir | hätte opgehäit |
| dir | hätt opgehäit |
| si | hätte opgehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi op |
| Plural | geheit op |
Verbs conjugated like opgeheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences