Nominal Forms
Infinitive erausgeheien
Past participle erausgehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien eraus |
| du | gehäis eraus |
| hien;si;hatt;et | gehäit eraus |
| mir | geheien eraus |
| dir | gehäit eraus |
| si | geheien eraus |
Preterite
Perfect
| ech | hu erausgehäit |
| du | hues erausgehäit |
| hien;si;hatt;et | huet erausgehäit |
| mir | hu erausgehäit |
| dir | hutt erausgehäit |
| si | hu erausgehäit |
Pluperfect
| ech | hat erausgehäit |
| du | has erausgehäit |
| hien;si;hatt;et | hat erausgehäit |
| mir | hate erausgehäit |
| dir | hat erausgehäit |
| si | hate erausgehäit |
Future I
| ech | wäert erausgeheien |
| du | wäerts erausgeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert erausgeheien |
| mir | wäerte erausgeheien |
| dir | wäert erausgeheien |
| si | wäerte erausgeheien |
Future II
| ech | wäert erausgehäit hunn |
| du | wäerts erausgehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erausgehäit hunn |
| mir | wäerte erausgehäit hunn |
| dir | wäert erausgehäit hunn |
| si | wäerte erausgehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erausgeheien |
| du | géifs erausgeheien |
| hien;si;hatt;et | géif erausgeheien |
| mir | géife erausgeheien |
| dir | géift erausgeheien |
| si | géife erausgeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erausgehäit |
| du | häss erausgehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt erausgehäit |
| mir | hätte erausgehäit |
| dir | hätt erausgehäit |
| si | hätte erausgehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi eraus |
| Plural | geheit eraus |
Verbs conjugated like erausgeheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences