Nominal Forms
Infinitive eropgeheien
Past participle eropgehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien erop |
| du | gehäis erop |
| hien;si;hatt;et | gehäit erop |
| mir | geheien erop |
| dir | gehäit erop |
| si | geheien erop |
Preterite
Perfect
| ech | hu eropgehäit |
| du | hues eropgehäit |
| hien;si;hatt;et | huet eropgehäit |
| mir | hu eropgehäit |
| dir | hutt eropgehäit |
| si | hu eropgehäit |
Pluperfect
| ech | hat eropgehäit |
| du | has eropgehäit |
| hien;si;hatt;et | hat eropgehäit |
| mir | hate eropgehäit |
| dir | hat eropgehäit |
| si | hate eropgehäit |
Future I
| ech | wäert eropgeheien |
| du | wäerts eropgeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert eropgeheien |
| mir | wäerte eropgeheien |
| dir | wäert eropgeheien |
| si | wäerte eropgeheien |
Future II
| ech | wäert eropgehäit hunn |
| du | wäerts eropgehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert eropgehäit hunn |
| mir | wäerte eropgehäit hunn |
| dir | wäert eropgehäit hunn |
| si | wäerte eropgehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif eropgeheien |
| du | géifs eropgeheien |
| hien;si;hatt;et | géif eropgeheien |
| mir | géife eropgeheien |
| dir | géift eropgeheien |
| si | géife eropgeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt eropgehäit |
| du | häss eropgehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt eropgehäit |
| mir | hätte eropgehäit |
| dir | hätt eropgehäit |
| si | hätte eropgehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi erop |
| Plural | geheit erop |
Verbs conjugated like eropgeheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences