Nominal Forms
Infinitive duergeheien
Past participle duergehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien duer |
| du | gehäis duer |
| hien;si;hatt;et | gehäit duer |
| mir | geheien duer |
| dir | gehäit duer |
| si | geheien duer |
Preterite
Perfect
| ech | hu duergehäit |
| du | hues duergehäit |
| hien;si;hatt;et | huet duergehäit |
| mir | hu duergehäit |
| dir | hutt duergehäit |
| si | hu duergehäit |
Pluperfect
| ech | hat duergehäit |
| du | has duergehäit |
| hien;si;hatt;et | hat duergehäit |
| mir | hate duergehäit |
| dir | hat duergehäit |
| si | hate duergehäit |
Future I
| ech | wäert duergeheien |
| du | wäerts duergeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert duergeheien |
| mir | wäerte duergeheien |
| dir | wäert duergeheien |
| si | wäerte duergeheien |
Future II
| ech | wäert duergehäit hunn |
| du | wäerts duergehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert duergehäit hunn |
| mir | wäerte duergehäit hunn |
| dir | wäert duergehäit hunn |
| si | wäerte duergehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif duergeheien |
| du | géifs duergeheien |
| hien;si;hatt;et | géif duergeheien |
| mir | géife duergeheien |
| dir | géift duergeheien |
| si | géife duergeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt duergehäit |
| du | häss duergehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt duergehäit |
| mir | hätte duergehäit |
| dir | hätt duergehäit |
| si | hätte duergehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi duer |
| Plural | geheit duer |
Verbs conjugated like duergeheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences