Nominal Forms
Infinitive: extrañar
Participle: extrañado
Gerund: extrañando
Indicative
Present
| yo | extraño |
| tú | extrañas |
| él | extraña |
| nosotros | extrañamos |
| vosotros | extrañáis |
| ellos | extrañan |
Perfect
| yo | he extrañado |
| tú | has extrañado |
| él | ha extrañado |
| nosotros | hemos extrañado |
| vosotros | habéis extrañado |
| ellos | han extrañado |
Past
| yo | extrañaba |
| tú | extrañabas |
| él | extrañaba |
| nosotros | extrañábamos |
| vosotros | extrañabais |
| ellos | extrañaban |
Pluperfect
| yo | había extrañado |
| tú | habías extrañado |
| él | había extrañado |
| nosotros | habíamos extrañado |
| vosotros | habíais extrañado |
| ellos | habían extrañado |
Preterite
| yo | extrañé |
| tú | extrañaste |
| él | extrañó |
| nosotros | extrañamos |
| vosotros | extrañasteis |
| ellos | extrañaron |
Preterite Perfect
| yo | hube extrañado |
| tú | hubiste extrañado |
| él | hubo extrañado |
| nosotros | hubimos extrañado |
| vosotros | hubisteis extrañado |
| ellos | hubieron extrañado |
Future
| yo | extrañaré |
| tú | extrañarás |
| él | extrañará |
| nosotros | extrañaremos |
| vosotros | extrañaréis |
| ellos | extrañarán |
Future Perfect
| yo | habré extrañado |
| tú | habrás extrañado |
| él | habrá extrañado |
| nosotros | habremos extrañado |
| vosotros | habréis extrañado |
| ellos | habrán extrañado |
Subjunctive
Present
| yo | extrañe |
| tú | extrañes |
| él | extrañe |
| nosotros | extrañemos |
| vosotros | extrañéis |
| ellos | extrañen |
Perfect
| yo | haya extrañado |
| tú | hayas extrañado |
| él | haya extrañado |
| nosotros | hayamos extrañado |
| vosotros | hayáis extrañado |
| ellos | hayan extrañado |
Past
| yo | extrañara |
| tú | extrañaras |
| él | extrañara |
| nosotros | extrañáramos |
| vosotros | extrañarais |
| ellos | extrañaran |
Past
| yo | extrañase |
| tú | extrañases |
| él | extrañase |
| nosotros | extrañásemos |
| vosotros | extrañaseis |
| ellos | extrañasen |
Pluperfect
| yo | hubiera extrañado |
| tú | hubieras extrañado |
| él | hubiera extrañado |
| nosotros | hubiéramos extrañado |
| vosotros | hubierais extrañado |
| ellos | hubieran extrañado |
Pluperfect
| yo | hubiese extrañado |
| tú | hubieses extrañado |
| él | hubiese extrañado |
| nosotros | hubiésemos extrañado |
| vosotros | hubieseis extrañado |
| ellos | hubiesen extrañado |
Future
| yo | extrañare |
| tú | extrañares |
| él | extrañare |
| nosotros | extrañáremos |
| vosotros | extrañareis |
| ellos | extrañaren |
Future Perfect
| yo | hubiere extrañado |
| tú | hubieres extrañado |
| él | hubiere extrañado |
| nosotros | hubiéremos extrañado |
| vosotros | hubiereis extrañado |
| ellos | hubieren extrañado |
Conditional
Present
| yo | extrañaría |
| tú | extrañarías |
| él | extrañaría |
| nosotros | extrañaríamos |
| vosotros | extrañaríais |
| ellos | extrañarían |
Perfect
| yo | habría extrañado |
| tú | habrías extrañado |
| él | habría extrañado |
| nosotros | habríamos extrañado |
| vosotros | habríais extrañado |
| ellos | habrían extrañado |
Imperative
Affirmative
| tú | extraña |
| él | extrañe |
| nosotros | extrañemos |
| vosotros | extrañad |
| ellos | extrañen |
Negative
| no extrañes |
| no extrañe |
| no extrañemos |
| no extrañéis |
| no extrañen |
Voseo
In Spanish grammar, voseo is the use of vos -- instead of tú -- as a second-person singular pronoun, along with its associated verbal forms.
Indicative Present
| General | extrañás |
| Venezuelan | extrañáis |
| Chilean | extrañái |
Indicative Present
| Central America, Bolivia | extrañés |
| Río de la Plata region | extrañes |
| Chilean | extrañís |
| Venezuela, Panama | extrañéis |
Imperative
extrañá
Verbs conjugated like 'extrañar'
ababillar,
ababillarse,
abacorar,
abadernar,
abajar,
abalar,
abaldonar,
abalear,
aballar,
aballestar,
abaluartar,
abanar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abanear,
abaratar,
abarañar,
abarbechar,
abarloar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'extrañar'
entrañar,
entrabar,
entramar,
entrapar,
estañar,
estragar,
estrazar,
extractar,
extraer,
extraviar,
Translations
miss, to feel the absence of someone or something; to feel the want or need of
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- desterrar
- confinar, expulsar, deportar, proscribir, expatriar, exiliar, exilar, apartar, alejar, arrinconar, relegar
- sorprender
- asombrar, admirar, pasmar, chocar
- reprender
- castigar, censurar, acusar, tildar
- añorar
- evocar
Etymology
Semi-learned borrowing from Late Latin extrāneāre, from Latin extrāneus. Doublet of extraño. Compare Portuguese estranhar. See: Portuguese '
estranhar'.
Verbs referencing "extrañar"
Portuguese
estranhar, Italian
straniare, Asturian
estrañar.
Cognates
See the
6 cognates of extrañar
Additional Information
I. De extraño.
1. (verbo transitivo, pronominal). Encontrar rara una cosa, sentirse sorprendido
[me extraña que no esté aquí].
2. (verbo transitivo). Sentir la novedad de algo [Beatriz no ha dormido bien porque extrañaba su cama].
3. (verbo
transitivo). Echar de menos [este niño llora porque extraña a su madre].
4. (verbo transitivo).
Desterrar a un país extranjero.
FAM. Extrañamiento.
SIN. 1. Sorprenderse, pasmarse, admirarse. 3. Añorar,
rememorar.
Sample Sentences
-
[...] a su don Diego en el mismo aposento que la otra noche, y no bien fué verle entrar, que se arrojó a su cuello con transportes de amor, y como entonces tropezase con el redondo seno de doña Mencía, extrañándose de hallar tal obstáculo en el pecho de su amado, hubo de preguntarle al tiempo que paseaba sus manos por el misterioso lugar:
(La voz de la conseja, t.I)