Nominal Forms
Infinitivo:
afrontar
Participio:
afrontado
Gerundio:
afrontando
Cognates
-
Indicative
Present
| eu | afronto |
| tu | afrontas |
| ele | afronta |
| nós | afrontamos |
| vós | afrontais |
| eles | afrontam |
Perfeito
| eu | tenho afrontado |
| tu | tens afrontado |
| ele | tem afrontado |
| nós | temos afrontado |
| vós | tendes afrontado |
| eles | têm afrontado |
Imperfeito
| eu | afrontava |
| tu | afrontavas |
| ele | afrontava |
| nós | afrontávamos |
| vós | afrontáveis |
| eles | afrontavam |
Mais-que-perfeito
| eu | tinha afrontado |
| tu | tinhas afrontado |
| ele | tinha afrontado |
| nós | tínhamos afrontado |
| vós | tínheis afrontado |
| eles | tinham afrontado |
Futuro
| eu | afrontarei |
| tu | afrontarás |
| ele | afrontará |
| nós | afrontaremos |
| vós | afrontareis |
| eles | afrontarão |
Futuro anterior
| eu | terei afrontado |
| tu | terás afrontado |
| ele | terá afrontado |
| nós | teremos afrontado |
| vós | tereis afrontado |
| eles | terão afrontado |
Pretérito
| eu | afrontei |
| tu | afrontaste |
| ele | afrontou |
| nós | afrontámos |
| vós | afrontastes |
| eles | afrontaram |
Mais-que-perfeito
Subjuntivo
Present
| eu | afronte |
| tu | afrontes |
| ele | afronte |
| nós | afrontemos |
| vós | afronteis |
| eles | afrontem |
Perfeito
| eu | tenha afrontado |
| tu | tenhas afrontado |
| ele | tenha afrontado |
| nós | tenhamos afrontado |
| vós | tenhais afrontado |
| eles | tenham afrontado |
Imperfeito
| eu | afrontasse |
| tu | afrontasses |
| ele | afrontasse |
| nós | afrontássemos |
| vós | afrontásseis |
| eles | afrontassem |
Mais-que-perfeito
| eu | tivesse afrontado |
| tu | tivesses afrontado |
| ele | tivesse afrontado |
| nós | tivéssemos afrontado |
| vós | tivésseis afrontado |
| eles | tivessem afrontado |
Futuro
| eu | afrontar |
| tu | afrontares |
| ele | afrontar |
| nós | afrontarmos |
| vós | afrontardes |
| eles | afrontarem |
Futuro anterior
| eu | tiver afrontado |
| tu | tiveres afrontado |
| ele | tiver afrontado |
| nós | tivermos afrontado |
| vós | tiverdes afrontado |
| eles | tiverem afrontado |
Conditional
Condicional
| eu | afrontaria |
| tu | afrontarias |
| ele | afrontaria |
| nós | afrontaríamos |
| vós | afrontaríeis |
| eles | afrontariam |
Condicional perfeito
| eu | teria afrontado |
| tu | terias afrontado |
| ele | teria afrontado |
| nós | teríamos afrontado |
| vós | teríeis afrontado |
| eles | teriam afrontado |
Imperativo
| tu | afronta |
| ele | afronte |
| nós | afrontemos |
| vós | afrontai |
| eles | afrontem |
Infinitivo Pessoal
Presente
| afrontar |
| afrontares |
| afrontar |
| afrontarmos |
| afrontardes |
| afrontarem |
Perfeito
| ter afrontado |
| teres afrontado |
| ter afrontado |
| termos afrontado |
| terdes afrontado |
| terem afrontado |
Verbs conjugated like 'afrontar'
ababadar,
ababalhar,
ababelar,
ababosar,
ababroar,
abacalhoar,
abacelar,
abacharelar,
abacinar,
abadalar,
abadanar,
abadar,
abadernar,
abadessar,
abaetar,
abafar,
abagaceirar,
abaganhar,
abagoar,
abagualar-se, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'afrontar'
afrentar,
afronhar,
aprontar,
abroncar,
abronzar,
abrotar,
afoitar,
afoutar,
afretar,
afroixar,
Translations
abuse, to insult
affront, to insult intentionally, especially openly
affront, to meet defiantly; confront
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- abafar
- cansar, sufocar
- abrasear
- afoguear, encolerizar
- acometer
- assaltar, arremeter, atacar, investir
- afligir
- agoniar, importunar, molestar, ansiar
- apertar
- segurar
- opor
- defrontar, atrever-se, desafiar, enfrentar, arrostar, encarar
- vituperar
- desonrar, desprezar, envergonhar, enxovalhar, injuriar, insultar, aviltar, ultrajar, ofender, vexar
Etymology
From Old Galician-Portuguese [Term?], from a Vulgar Latin *affrontāre, from Latin ad frontem. By surface analysis, a- + fronte + -ar.
Additional Information
v. tr.causar afronta ou afrontamento a;
injuriar;
afligir;
defrontar;
fazer face a;
v. refl.
encontrar-se frente a frente;
defrontar-se.
←
a- + fronte + -ar
Sample Sentences
-
Proprietário e estabelecido por sua conta, o rapaz atirou-se à labutação ainda com mais ardor, possuindo-se de tal delírio de enriquecer, que afrontava resignado as mais duras provações. [1890, Aluizio Azevedo, O Cortiço, Rio de Janeiro: B. L. Garnier:]