sugha – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of sugha

Nominal Forms

Infinitive: sūgha
Past Participle: sughin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iæksūgher
þūsūgher
hansūgher
vī(r)sūghom
ī(r)sūghin
þē(r)sūgha

Preterite

iak;iæksøgh
þūsøght
hansøgh
vī(r)sughum
ī(r)sughin
þē(r)sughu

Conjunctive

Present

iak;iæksūghe
þūsūghe
hansūghe
vī(r)sūghom
ī(r)sūghin
þē(r)sūghin

Preterite

iak;iæksughi
þūsughi
hansughi
vī(r)sughum
ī(r)sughin
þē(r)sughi; sughin

Imperative

þūsūghe
vī(r)sūghom
ī(r)sūghin

Verbs conjugated like 'sugha'

bruta, bugha, duka, huþstruka, luka, luta, skuva, sluta, sugha, supa,

Verbs similar to 'sugha'

bugha, dugha, mugha, sigha, ægha, agha, dogha, egha, hugga, liugha,

Etymology

From Old Norse súga, from Proto-Germanic *sūganą. See: Proto-Germanic '*sūganą'.

Verbs referencing "sugha"

Swedish suga.