Nominal Forms
Infinitive:
sūgha
Past Participle:
sughin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | sūgher |
| þū | sūgher |
| han | sūgher |
| vī(r) | sūghom |
| ī(r) | sūghin |
| þē(r) | sūgha |
Preterite
| iak;iæk | søgh |
| þū | søght |
| han | søgh |
| vī(r) | sughum |
| ī(r) | sughin |
| þē(r) | sughu |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | sūghe |
| þū | sūghe |
| han | sūghe |
| vī(r) | sūghom |
| ī(r) | sūghin |
| þē(r) | sūghin |
Preterite
| iak;iæk | sughi |
| þū | sughi |
| han | sughi |
| vī(r) | sughum |
| ī(r) | sughin |
| þē(r) | sughi; sughin |
Imperative
| þū | sūghe |
| vī(r) | sūghom |
| ī(r) | sūghin |
Verbs conjugated like 'sugha'
bruta,
bugha,
duka,
huþstruka,
luka,
luta,
skuva,
sluta,
sugha,
supa,
Verbs similar to 'sugha'
bugha,
dugha,
mugha,
sigha,
ægha,
agha,
dogha,
egha,
hugga,
liugha,
Etymology
From Old Norse súga, from Proto-Germanic *sūganą. See: Proto-Germanic '
*sūganą'.
Verbs referencing "sugha"
Swedish
suga.