luka – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of luka

Nominal Forms

Infinitive: lūka
Past Participle: lukin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iæklūker
þūlūker
hanlūker
vī(r)lūkom
ī(r)lūkin
þē(r)lūka

Preterite

iak;iækløk
þūløkt
hanløk
vī(r)lukum
ī(r)lukin
þē(r)luku

Conjunctive

Present

iak;iæklūke
þūlūke
hanlūke
vī(r)lūkom
ī(r)lūkin
þē(r)lūkin

Preterite

iak;iækluki
þūluki
hanluki
vī(r)lukum
ī(r)lukin
þē(r)luki; lukin

Imperative

þūlūke
vī(r)lūkom
ī(r)lūkin

Verbs conjugated like 'luka'

bruta, bugha, duka, huþstruka, luka, luta, skuva, sluta, sugha, supa,

Verbs similar to 'luka'

duka, leka, lika, luta, luþa, aka, fiuka, husa, huxa, kuma,

Etymology

From Old Norse lúka, from Proto-Germanic *lūkaną. See: Proto-Germanic '*lūkaną'.