Nominal Forms
Infinitive:
lūka
Past Participle:
lukin
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | lūker |
| þū | lūker |
| han | lūker |
| vī(r) | lūkom |
| ī(r) | lūkin |
| þē(r) | lūka |
Preterite
| iak;iæk | løk |
| þū | løkt |
| han | løk |
| vī(r) | lukum |
| ī(r) | lukin |
| þē(r) | luku |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | lūke |
| þū | lūke |
| han | lūke |
| vī(r) | lūkom |
| ī(r) | lūkin |
| þē(r) | lūkin |
Preterite
| iak;iæk | luki |
| þū | luki |
| han | luki |
| vī(r) | lukum |
| ī(r) | lukin |
| þē(r) | luki; lukin |
Imperative
| þū | lūke |
| vī(r) | lūkom |
| ī(r) | lūkin |
Verbs conjugated like 'luka'
bruta,
bugha,
duka,
huþstruka,
luka,
luta,
skuva,
sluta,
sugha,
supa,
Verbs similar to 'luka'
duka,
leka,
lika,
luta,
luþa,
aka,
fiuka,
husa,
huxa,
kuma,
Etymology
From Old Norse lúka, from Proto-Germanic *lūkaną. See: Proto-Germanic '
*lūkaną'.