Nominal Forms
Infinitive:
dugha; dogha
Past Participle:
doghit
Present participle:
Cognates
-
Indicative
Present
| iak;iæk | dughi; dughir; dugher |
| þū | dughi; dughir; dugher |
| han | dughi; dughir; dugher |
| vī(r) | dughom |
| ī(r) | dughin |
| þē(r) | dugha |
Preterite
| iak;iæk | dugþe; dughþe |
| þū | dugþe; dughþe |
| han | dugþe; dughþe |
| vī(r) | dugþom; dughþom |
| ī(r) | dugþin; dughþin |
| þē(r) | dugþo; dughþo |
Conjunctive
Present
| iak;iæk | dughe |
| þū | dughe |
| han | dughe |
| vī(r) | dughom |
| ī(r) | dughin |
| þē(r) | dughin |
Preterite
| iak;iæk | dugþe; dughþe |
| þū | dugþe; dughþe |
| han | dugþe; dughþe |
| vī(r) | dugþom; dughþom |
| ī(r) | dugþin; dughþin |
| þē(r) | dugþin; dughþin |
Imperative
| þū | dughi |
| vī(r) | dughom |
| ī(r) | dughin |
Verbs similar to 'dugha'
bugha,
dogha,
mugha,
sugha,
ægha,
agha,
dødha,
drægha,
dragha,
duka,
Etymology
From Old Norse duga, from Proto-Germanic *duganą. See: Proto-Germanic '
*duganą'.
Verbs referencing "dugha"
Swedish
duga.