sigha – Old Swedish verb conjugation

Old Swedish verb forms of sigha

Nominal Forms

Infinitive: sīgha
Past Participle: sīghin
Present participle:

Cognates

-

Indicative

Present

iak;iæksīgher
þūsīgher
hansīgher
vī(r)sīghom
ī(r)sīghin
þē(r)sīgha

Preterite

iak;iæksēgh
þūsēght
hansēgh
vī(r)sighum
ī(r)sighin
þē(r)sighu

Conjunctive

Present

iak;iæksīghe
þūsīghe
hansīghe
vī(r)sīghom
ī(r)sīghin
þē(r)sīghin

Preterite

iak;iæksighi
þūsighi
hansighi
vī(r)sighum
ī(r)sighin
þē(r)sighi; sighin

Imperative

þūsīghe
vī(r)sīghom
ī(r)sīghin

Verbs conjugated like 'sigha'

bita, biþa, bliva, driva, gnidha, gripa, huþstrika, hwina, kliva, liþa, nigha, risa, rista, riva, riþa, sigha, skina, skita, skria, skripa, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'sigha'

nigha, sighia, sighla, signa, stigha, sugha, swigha, vigha, ægha, agha,

Etymology

From Old Norse síga, from Proto-Germanic *sīganą. See: Proto-Germanic '*sīganą'.