Nominal Forms
Infinitive erofgeheien
Past participle erofgehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien erof |
| du | gehäis erof |
| hien;si;hatt;et | gehäit erof |
| mir | geheien erof |
| dir | gehäit erof |
| si | geheien erof |
Preterite
Perfect
| ech | hu erofgehäit |
| du | hues erofgehäit |
| hien;si;hatt;et | huet erofgehäit |
| mir | hu erofgehäit |
| dir | hutt erofgehäit |
| si | hu erofgehäit |
Pluperfect
| ech | hat erofgehäit |
| du | has erofgehäit |
| hien;si;hatt;et | hat erofgehäit |
| mir | hate erofgehäit |
| dir | hat erofgehäit |
| si | hate erofgehäit |
Future I
| ech | wäert erofgeheien |
| du | wäerts erofgeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert erofgeheien |
| mir | wäerte erofgeheien |
| dir | wäert erofgeheien |
| si | wäerte erofgeheien |
Future II
| ech | wäert erofgehäit hunn |
| du | wäerts erofgehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert erofgehäit hunn |
| mir | wäerte erofgehäit hunn |
| dir | wäert erofgehäit hunn |
| si | wäerte erofgehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erofgeheien |
| du | géifs erofgeheien |
| hien;si;hatt;et | géif erofgeheien |
| mir | géife erofgeheien |
| dir | géift erofgeheien |
| si | géife erofgeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt erofgehäit |
| du | häss erofgehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt erofgehäit |
| mir | hätte erofgehäit |
| dir | hätt erofgehäit |
| si | hätte erofgehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi erof |
| Plural | geheit erof |
Verbs conjugated like erofgeheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences