Nominal Forms
Infinitive erageheien
Past participle eragehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien eran |
| du | gehäis eran |
| hien;si;hatt;et | gehäit eran |
| mir | geheien eran |
| dir | gehäit eran |
| si | geheien eran |
Preterite
Perfect
| ech | hu eragehäit |
| du | hues eragehäit |
| hien;si;hatt;et | huet eragehäit |
| mir | hu eragehäit |
| dir | hutt eragehäit |
| si | hu eragehäit |
Pluperfect
| ech | hat eragehäit |
| du | has eragehäit |
| hien;si;hatt;et | hat eragehäit |
| mir | hate eragehäit |
| dir | hat eragehäit |
| si | hate eragehäit |
Future I
| ech | wäert erageheien |
| du | wäerts erageheien |
| hien;si;hatt;et | wäert erageheien |
| mir | wäerte erageheien |
| dir | wäert erageheien |
| si | wäerte erageheien |
Future II
| ech | wäert eragehäit hunn |
| du | wäerts eragehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert eragehäit hunn |
| mir | wäerte eragehäit hunn |
| dir | wäert eragehäit hunn |
| si | wäerte eragehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif erageheien |
| du | géifs erageheien |
| hien;si;hatt;et | géif erageheien |
| mir | géife erageheien |
| dir | géift erageheien |
| si | géife erageheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt eragehäit |
| du | häss eragehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt eragehäit |
| mir | hätte eragehäit |
| dir | hätt eragehäit |
| si | hätte eragehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi eran |
| Plural | geheit eran |
Verbs conjugated like erageheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences