Nominal Forms
Infinitive ausgeheien
Past participle ausgehäit
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | geheien aus |
| du | gehäis aus |
| hien;si;hatt;et | gehäit aus |
| mir | geheien aus |
| dir | gehäit aus |
| si | geheien aus |
Preterite
Perfect
| ech | hu ausgehäit |
| du | hues ausgehäit |
| hien;si;hatt;et | huet ausgehäit |
| mir | hu ausgehäit |
| dir | hutt ausgehäit |
| si | hu ausgehäit |
Pluperfect
| ech | hat ausgehäit |
| du | has ausgehäit |
| hien;si;hatt;et | hat ausgehäit |
| mir | hate ausgehäit |
| dir | hat ausgehäit |
| si | hate ausgehäit |
Future I
| ech | wäert ausgeheien |
| du | wäerts ausgeheien |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgeheien |
| mir | wäerte ausgeheien |
| dir | wäert ausgeheien |
| si | wäerte ausgeheien |
Future II
| ech | wäert ausgehäit hunn |
| du | wäerts ausgehäit hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ausgehäit hunn |
| mir | wäerte ausgehäit hunn |
| dir | wäert ausgehäit hunn |
| si | wäerte ausgehäit hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ausgeheien |
| du | géifs ausgeheien |
| hien;si;hatt;et | géif ausgeheien |
| mir | géife ausgeheien |
| dir | géift ausgeheien |
| si | géife ausgeheien |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ausgehäit |
| du | häss ausgehäit |
| hien;si;hatt;et | hätt ausgehäit |
| mir | hätte ausgehäit |
| dir | hätt ausgehäit |
| si | hätte ausgehäit |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | gehäi aus |
| Plural | geheit aus |
Verbs conjugated like ausgeheien
ageheien,
ausgeheien,
dohigeheien,
duerchgeheien,
duergeheien,
ëmgeheien,
erageheien,
erausgeheien,
eriwwergeheien,
erofgeheien,
eropgeheien,
ewechgeheien,
geheien,
nogeheien,
opgeheien,
zougeheien,
Translations
Etymology
Sample Sentences