Nominal Forms
Infinitive ëmwerfen
Past participle ëmgeworf
Cognates
-
Indicative
Present
| ech | werfen ëm |
| du | wërfs ëm |
| hien;si;hatt;et | wërft ëm |
| mir | werfen ëm |
| dir | werft ëm |
| si | werfen ëm |
Preterite
Perfect
| ech | hu ëmgeworf |
| du | hues ëmgeworf |
| hien;si;hatt;et | huet ëmgeworf |
| mir | hu ëmgeworf |
| dir | hutt ëmgeworf |
| si | hu ëmgeworf |
Pluperfect
| ech | hat ëmgeworf |
| du | has ëmgeworf |
| hien;si;hatt;et | hat ëmgeworf |
| mir | hate ëmgeworf |
| dir | hat ëmgeworf |
| si | hate ëmgeworf |
Future I
| ech | wäert ëmwerfen |
| du | wäerts ëmwerfen |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmwerfen |
| mir | wäerte ëmwerfen |
| dir | wäert ëmwerfen |
| si | wäerte ëmwerfen |
Future II
| ech | wäert ëmgeworf hunn |
| du | wäerts ëmgeworf hunn |
| hien;si;hatt;et | wäert ëmgeworf hunn |
| mir | wäerte ëmgeworf hunn |
| dir | wäert ëmgeworf hunn |
| si | wäerte ëmgeworf hunn |
Conjunctive
Compound Conjunctive II
| ech | géif ëmwerfen |
| du | géifs ëmwerfen |
| hien;si;hatt;et | géif ëmwerfen |
| mir | géife ëmwerfen |
| dir | géift ëmwerfen |
| si | géife ëmwerfen |
Conjunctive II Perfect
| ech | hätt ëmgeworf |
| du | häss ëmgeworf |
| hien;si;hatt;et | hätt ëmgeworf |
| mir | hätte ëmgeworf |
| dir | hätt ëmgeworf |
| si | hätte ëmgeworf |
Simple Conjunctive II
Imperative
| Singular | werf ëm |
| Plural | werft ëm |
Verbs conjugated like ëmwerfen
awerfen,
auswerfen,
bewerfen,
drawerfen,
ëmwerfen,
ënnerwerfen,
entwerfen,
erawerfen,
erauswerfen,
ewechwerfen,
iwwerwerfen,
ofwerfen,
opwerfen,
uwerfen,
werfen,
zouwerfen,
Translations
Etymology
Sample Sentences