attifer – French verb conjugation

French verb forms of attifer

Nominal Forms

Infinitif: attifer
Participe présent: attifant /a.ti.fɑ̃/
Participe passé attifé /a.ti.fe/

Cognates

-

Indicatif

Présent

j'attife /a.tif/
tuattifes /a.tif/
il;elle;onattife /a.tif/
nousattifons /a.ti.fɔ̃/
vousattifez /a.ti.fe/
ils;ellesattifent /a.tif/

Passé composé

j'ai attifé
tuas attifé
il;elle;ona attifé
nousavons attifé
vousavez attifé
ils;ellesont attifé

Imparfait

j'attifais /a.ti.fɛ/
tuattifais /a.ti.fɛ/
il;elle;onattifait /a.ti.fɛ/
nousattifions /a.ti.fjɔ̃/
vousattifiez /a.ti.fje/
ils;ellesattifaient /a.ti.fɛ/

Plus-que-parfait

j'avais attifé
tuavais attifé
il;elle;onavait attifé
nousavions attifé
vousaviez attifé
ils;ellesavaient attifé

Futur simple

j'attiferai /a.ti.fʁe/
tuattiferas /a.ti.fʁa/
il;elle;onattifera /a.ti.fʁa/
nousattiferons /a.ti.fʁɔ̃/
vousattiferez /a.ti.fʁe/
ils;ellesattiferont /a.ti.fʁɔ̃/

Futur antérieur

j'aurai attifé
tuauras attifé
il;elle;onaura attifé
nousaurons attifé
vousaurez attifé
ils;ellesauront attifé

Passé simple

j'attifai /a.ti.fe/
tuattifas /a.ti.fa/
il;elle;onattifa /a.ti.fa/
nousattifâmes /a.ti.fam/
vousattifâtes /a.ti.fat/
ils;ellesattifèrent /a.ti.fɛʁ/

Passé antérieur

j'eus attifé
tueus attifé
il;elle;oneut attifé
nouseûmes attifé
vouseûtes attifé
ils;elleseurent attifé

Subjonctif

Présent

j'attife /a.tif/
tuattifes /a.tif/
il;elle;onattife /a.tif/
nousattifions /a.ti.fjɔ̃/
vousattifiez /a.ti.fje/
ils;ellesattifent /a.tif/

Passé composé

j'aie attifé
tuaies attifé
il;elle;onait attifé
nousayons attifé
vousayez attifé
ils;ellesaient attifé

Imparfait

j'attifasse /a.ti.fas/
tuattifasses /a.ti.fas/
il;elle;onattifât /a.ti.fa/
nousattifassions /a.ti.fa.sjɔ̃/
vousattifassiez /a.ti.fa.sje/
ils;ellesattifassent /a.ti.fas/

Plus-que-parfait

j'eusse attifé
tueusses attifé
il;elle;oneût attifé
nouseussions attifé
vouseussiez attifé
ils;elleseussent attifé

Conditionnel

Présent

j'attiferais /a.ti.fʁɛ/
tuattiferais /a.ti.fʁɛ/
il;elle;onattiferait /a.ti.fʁɛ/
nousattiferions /a.ti.fə.ʁjɔ̃/
vousattiferiez /a.ti.fə.ʁje/
ils;ellesattiferaient /a.ti.fʁɛ/

Passé

j'aurais attifé
tuaurais attifé
il;elle;onaurait attifé
nousaurions attifé
vousauriez attifé
ils;ellesauraient attifé

Imperatif

tuattife /a.tif/
nousattifons /a.ti.fɔ̃/
vousattifez /a.ti.fe/

Verbs conjugated like 'attifer'

abaisser, abandonner, abdiquer, abecquer, aberrer, abhorrer, abjurer, ablater, abloquer, abluer, ablutionner, abominer, abonder, abonner, aborder, aborner, aboucher, abouler, abouter, abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)

Translations

Etymology

Inherited from Old French atifer. More at tiff.

Additional Information

attifer. v. a. orner, parer. on l'em<-> ploie surtout avec le pronom personnel: il ne se dit que Des femmes, et ordinairement en parlant De leur coiffure. Cette femme est longtemps à s'attifer. Elle aime à s'attifer. Il est familier, et ne se dit que par plaisanterie.

Attifé, ée.
Attifé, ée. participe.

Sample Sentences