Formes no personals
Infinitiu:
espavilar
Gerundi:
espavilant
Participi:
Cognates
-
Indicatiu
Present
| me'n | espavilo |
| te'n | espaviles |
| se'n | espavila |
| ens en | espavilem |
| us en | espavileu |
| se'n | espavilen |
Perfet
| me'n | he espavilat |
| te'n | has espavilat |
| se'n | ha espavilat |
| ens en | hem espavilat |
| us en | heu espavilat |
| se'n | han espavilat |
Imperfet
| me'n | espavilava |
| te'n | espavilaves |
| se'n | espavilava |
| ens en | espavilàvem |
| us en | espavilàveu |
| se'n | espavilaven |
Plusquamperfet
| me'n | havia espavilat |
| te'n | havies espavilat |
| se'n | havia espavilat |
| ens en | havíem espavilat |
| us en | havíeu espavilat |
| se'n | havien espavilat |
Futur simple
| me'n | espavilaré |
| te'n | espavilaràs |
| se'n | espavilarà |
| ens en | espavilarem |
| us en | espavilareu |
| se'n | espavilaran |
Futur perfet
| me'n | hauré espavilat |
| te'n | hauràs espavilat |
| se'n | haurà espavilat |
| ens en | haurem espavilat |
| us en | haureu espavilat |
| se'n | hauran espavilat |
Passat simple
| me'n | espavilí |
| te'n | espavilares |
| se'n | espavilà |
| ens en | espavilàrem |
| us en | espavilàreu |
| se'n | espavilaren |
Passat anterior
| me'n | haguí espavilat |
| te'n | hagueres espavilat |
| se'n | hagué espavilat |
| ens en | haguérem espavilat |
| us en | haguéreu espavilat |
| se'n | haguéren espavilat |
Passat perifràstic
| me'n | vaig espavilar |
| te'n | vas espavilar |
| se'n | va espavilar |
| ens en | vam espavilar |
| us en | vau espavilar |
| se'n | van espavilar |
Passat anterior perifràsticr
| me'n | vaig haver espavilat |
| te'n | vas haver espavilat |
| se'n | va haver espavilat |
| ens en | vam haver espavilat |
| us en | vau haver espavilat |
| se'n | van haver espavilat |
Condicional
| me'n | espavilaria |
| te'n | espavilaries |
| se'n | espavilaria |
| ens en | espavilaríem |
| us en | espavilaríeu |
| se'n | espavilarien |
Condicional perfet
| me'n | hauria; haguera espavilat |
| te'n | hauries; hagueres espavilat |
| se'n | hauria; haguera espavilat |
| ens en | hauríem; haguérem espavilat |
| us en | hauríeu; haguéreu espavilat |
| se'n | haurien; hagueren espavilat |
Subjuntiu
Present
| me'n | espavili |
| te'n | espavilis |
| se'n | espavili |
| ens en | espavilem |
| us en | espavileu |
| se'n | espavilin |
Perfet
| me'n | hagi espavilat |
| te'n | hagis espavilat |
| se'n | hagi espavilat |
| ens en | hàgim espavilat |
| us en | hàgiu espavilat |
| se'n | hagin espavilat |
Imperfet
| me'n | espavilés |
| te'n | espavilessis |
| se'n | espavilés |
| ens en | espaviléssim |
| us en | espaviléssiu |
| se'n | espavilessin |
Plusquamperfet
| me'n | hagués espavilat |
| te'n | haguessis espavilat |
| se'n | hagués espavilat |
| ens en | haguéssim espavilat |
| us en | haguéssiu espavilat |
| se'n | haguessin espavilat |
Imperative
| te'n | espavila |
| se'n | espavili |
| ens en | espavilem |
| us en | espavileu |
| se'n | espavilin |
Verbs conjugated like 'espavilar-se'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'espavilar-se'
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information