Formes no personals
Infinitiu:
envilir
Gerundi:
envilint
Participi:
envilit
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | envileixo |
| tu | envileixes |
| ell | envileix |
| nos. | envilim |
| vos. | enviliu |
| ells | envileixen |
Perfet
| jo | he envilit |
| tu | has envilit |
| ell | ha envilit |
| nos. | hem envilit |
| vos. | heu envilit |
| ells | han envilit |
Imperfet
| jo | envilia |
| tu | envilies |
| ell | envilia |
| nos. | envilíem |
| vos. | envilíeu |
| ells | envilien |
Plusquamperfet
| jo | havia envilit |
| tu | havies envilit |
| ell | havia envilit |
| nos. | havíem envilit |
| vos. | havíeu envilit |
| ells | havien envilit |
Futur simple
| jo | enviliré |
| tu | enviliràs |
| ell | envilirà |
| nos. | envilirem |
| vos. | envilireu |
| ells | enviliran |
Futur perfet
| jo | hauré envilit |
| tu | hauràs envilit |
| ell | haurà envilit |
| nos. | haurem envilit |
| vos. | haureu envilit |
| ells | hauran envilit |
Passat simple
| jo | envilí |
| tu | envilires |
| ell | envilí |
| nos. | envilírem |
| vos. | envilíreu |
| ells | envilíren |
Passat anterior
| jo | haguí envilit |
| tu | hagueres envilit |
| ell | hagué envilit |
| nos. | haguérem envilit |
| vos. | haguéreu envilit |
| ells | haguéren envilit |
Passat perifràstic
| jo | vaig envilir |
| tu | vas envilir |
| ell | va envilir |
| nos. | vam envilir |
| vos. | vau envilir |
| ells | van envilir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver envilit |
| tu | vas haver envilit |
| ell | va haver envilit |
| nos. | vam haver envilit |
| vos. | vau haver envilit |
| ells | van haver envilit |
Condicional
| jo | enviliria |
| tu | enviliries |
| ell | enviliria |
| nos. | enviliríem |
| vos. | enviliríeu |
| ells | envilirien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera envilit |
| tu | hauries; hagueres envilit |
| ell | hauria; haguera envilit |
| nos. | hauríem; haguérem envilit |
| vos. | hauríeu; haguéreu envilit |
| ells | haurien; hagueren envilit |
Subjuntiu
Present
| jo | envileixi |
| tu | envileixis |
| ell | envileixi |
| nos. | envilim |
| vos. | enviliu |
| ells | envileixin |
Perfet
| jo | hagi envilit |
| tu | hagis envilit |
| ell | hagi envilit |
| nos. | hàgim envilit |
| vos. | hàgiu envilit |
| ells | hagin envilit |
Imperfet
| jo | envilís |
| tu | envilissis |
| ell | envilís |
| nos. | envilíssim |
| vos. | envilíssiu |
| ells | envilissin |
Plusquamperfet
| jo | hagués envilit |
| tu | haguessis envilit |
| ell | hagués envilit |
| nos. | haguéssim envilit |
| vos. | haguéssiu envilit |
| ells | haguessin envilit |
Imperative
| tu | envileix |
| ell | envileixi |
| nos. | envilim |
| vos. | enviliu |
| ells | envileixin |
Verbs conjugated like 'envilir'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'envilir'
enfilar,
engolir,
envair,
envanir,
envelar,
envellir,
enviar,
envidar,
envilanir,
envinar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Synonyms
- degenerar
- decaure, declinar, perdre, empitjorar, embrutir-se, degradar-se, embastardir-se, corrompre's, embordeir-se, envilir-se, guanyar, millorar
- degradar
- degenerar, decaure, declinar, perdre, empitjorar, embrutir-se, embastardir-se, corrompre's, embordeir-se, envilir-se, guanyar, millorar
- embastardir
- degenerar, decaure, declinar, perdre, empitjorar, embrutir-se, degradar-se, corrompre's, embordeir-se, envilir-se, guanyar, millorar
- envilir
- prostituir, envilanir, deshonorar, degradar, avilar, depravar, degenerar, corrompre, embrutir
Etymology
Additional Information