Formes no personals
Infinitiu:
envilanir
Gerundi:
envilanint
Participi:
envilanit
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | envilaneixo |
| tu | envilaneixes |
| ell | envilaneix |
| nos. | envilanim |
| vos. | envilaniu |
| ells | envilaneixen |
Perfet
| jo | he envilanit |
| tu | has envilanit |
| ell | ha envilanit |
| nos. | hem envilanit |
| vos. | heu envilanit |
| ells | han envilanit |
Imperfet
| jo | envilania |
| tu | envilanies |
| ell | envilania |
| nos. | envilaníem |
| vos. | envilaníeu |
| ells | envilanien |
Plusquamperfet
| jo | havia envilanit |
| tu | havies envilanit |
| ell | havia envilanit |
| nos. | havíem envilanit |
| vos. | havíeu envilanit |
| ells | havien envilanit |
Futur simple
| jo | envilaniré |
| tu | envilaniràs |
| ell | envilanirà |
| nos. | envilanirem |
| vos. | envilanireu |
| ells | envilaniran |
Futur perfet
| jo | hauré envilanit |
| tu | hauràs envilanit |
| ell | haurà envilanit |
| nos. | haurem envilanit |
| vos. | haureu envilanit |
| ells | hauran envilanit |
Passat simple
| jo | envilaní |
| tu | envilanires |
| ell | envilaní |
| nos. | envilanírem |
| vos. | envilaníreu |
| ells | envilaníren |
Passat anterior
| jo | haguí envilanit |
| tu | hagueres envilanit |
| ell | hagué envilanit |
| nos. | haguérem envilanit |
| vos. | haguéreu envilanit |
| ells | haguéren envilanit |
Passat perifràstic
| jo | vaig envilanir |
| tu | vas envilanir |
| ell | va envilanir |
| nos. | vam envilanir |
| vos. | vau envilanir |
| ells | van envilanir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver envilanit |
| tu | vas haver envilanit |
| ell | va haver envilanit |
| nos. | vam haver envilanit |
| vos. | vau haver envilanit |
| ells | van haver envilanit |
Condicional
| jo | envilaniria |
| tu | envilaniries |
| ell | envilaniria |
| nos. | envilaniríem |
| vos. | envilaniríeu |
| ells | envilanirien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera envilanit |
| tu | hauries; hagueres envilanit |
| ell | hauria; haguera envilanit |
| nos. | hauríem; haguérem envilanit |
| vos. | hauríeu; haguéreu envilanit |
| ells | haurien; hagueren envilanit |
Subjuntiu
Present
| jo | envilaneixi |
| tu | envilaneixis |
| ell | envilaneixi |
| nos. | envilanim |
| vos. | envilaniu |
| ells | envilaneixin |
Perfet
| jo | hagi envilanit |
| tu | hagis envilanit |
| ell | hagi envilanit |
| nos. | hàgim envilanit |
| vos. | hàgiu envilanit |
| ells | hagin envilanit |
Imperfet
| jo | envilanís |
| tu | envilanissis |
| ell | envilanís |
| nos. | envilaníssim |
| vos. | envilaníssiu |
| ells | envilanissin |
Plusquamperfet
| jo | hagués envilanit |
| tu | haguessis envilanit |
| ell | hagués envilanit |
| nos. | haguéssim envilanit |
| vos. | haguéssiu envilanit |
| ells | haguessin envilanit |
Imperative
| tu | envilaneix |
| ell | envilaneixi |
| nos. | envilanim |
| vos. | envilaniu |
| ells | envilaneixin |
Verbs conjugated like 'envilanir'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'envilanir'
avilanir,
envanir,
envilir,
enfilar,
engalanar,
envair,
envelar,
envellir,
enviar,
envidar,
Translations
Etymology
Additional Information