Formes no personals
Infinitiu:
encubar
Gerundi:
encubant
Participi:
encubat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | encubo |
| tu | encubes |
| ell | encuba |
| nos. | encubem |
| vos. | encubeu |
| ells | encuben |
Perfet
| jo | he encubat |
| tu | has encubat |
| ell | ha encubat |
| nos. | hem encubat |
| vos. | heu encubat |
| ells | han encubat |
Imperfet
| jo | encubava |
| tu | encubaves |
| ell | encubava |
| nos. | encubàvem |
| vos. | encubàveu |
| ells | encubaven |
Plusquamperfet
| jo | havia encubat |
| tu | havies encubat |
| ell | havia encubat |
| nos. | havíem encubat |
| vos. | havíeu encubat |
| ells | havien encubat |
Futur simple
| jo | encubaré |
| tu | encubaràs |
| ell | encubarà |
| nos. | encubarem |
| vos. | encubareu |
| ells | encubaran |
Futur perfet
| jo | hauré encubat |
| tu | hauràs encubat |
| ell | haurà encubat |
| nos. | haurem encubat |
| vos. | haureu encubat |
| ells | hauran encubat |
Passat simple
| jo | encubí |
| tu | encubares |
| ell | encubà |
| nos. | encubàrem |
| vos. | encubàreu |
| ells | encubaren |
Passat anterior
| jo | haguí encubat |
| tu | hagueres encubat |
| ell | hagué encubat |
| nos. | haguérem encubat |
| vos. | haguéreu encubat |
| ells | haguéren encubat |
Passat perifràstic
| jo | vaig encubar |
| tu | vas encubar |
| ell | va encubar |
| nos. | vam encubar |
| vos. | vau encubar |
| ells | van encubar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver encubat |
| tu | vas haver encubat |
| ell | va haver encubat |
| nos. | vam haver encubat |
| vos. | vau haver encubat |
| ells | van haver encubat |
Condicional
| jo | encubaria |
| tu | encubaries |
| ell | encubaria |
| nos. | encubaríem |
| vos. | encubaríeu |
| ells | encubarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera encubat |
| tu | hauries; hagueres encubat |
| ell | hauria; haguera encubat |
| nos. | hauríem; haguérem encubat |
| vos. | hauríeu; haguéreu encubat |
| ells | haurien; hagueren encubat |
Subjuntiu
Present
| jo | encubi |
| tu | encubis |
| ell | encubi |
| nos. | encubem |
| vos. | encubeu |
| ells | encubin |
Perfet
| jo | hagi encubat |
| tu | hagis encubat |
| ell | hagi encubat |
| nos. | hàgim encubat |
| vos. | hàgiu encubat |
| ells | hagin encubat |
Imperfet
| jo | encubés |
| tu | encubessis |
| ell | encubés |
| nos. | encubéssim |
| vos. | encubéssiu |
| ells | encubessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués encubat |
| tu | haguessis encubat |
| ell | hagués encubat |
| nos. | haguéssim encubat |
| vos. | haguéssiu encubat |
| ells | haguessin encubat |
Imperative
| tu | encuba |
| ell | encubi |
| nos. | encubem |
| vos. | encubeu |
| ells | encubin |
Verbs conjugated like 'encubar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'encubar'
encebar,
incubar,
encabir,
encarar,
encasar,
encauar,
encausar,
encegar,
encepar,
encerar,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information