Formes no personals
Infinitiu:
connotar
Gerundi:
connotant
Participi:
connotat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | connoto |
| tu | connotes |
| ell | connota |
| nos. | connotem |
| vos. | connoteu |
| ells | connoten |
Perfet
| jo | he connotat |
| tu | has connotat |
| ell | ha connotat |
| nos. | hem connotat |
| vos. | heu connotat |
| ells | han connotat |
Imperfet
| jo | connotava |
| tu | connotaves |
| ell | connotava |
| nos. | connotàvem |
| vos. | connotàveu |
| ells | connotaven |
Plusquamperfet
| jo | havia connotat |
| tu | havies connotat |
| ell | havia connotat |
| nos. | havíem connotat |
| vos. | havíeu connotat |
| ells | havien connotat |
Futur simple
| jo | connotaré |
| tu | connotaràs |
| ell | connotarà |
| nos. | connotarem |
| vos. | connotareu |
| ells | connotaran |
Futur perfet
| jo | hauré connotat |
| tu | hauràs connotat |
| ell | haurà connotat |
| nos. | haurem connotat |
| vos. | haureu connotat |
| ells | hauran connotat |
Passat simple
| jo | connotí |
| tu | connotares |
| ell | connotà |
| nos. | connotàrem |
| vos. | connotàreu |
| ells | connotaren |
Passat anterior
| jo | haguí connotat |
| tu | hagueres connotat |
| ell | hagué connotat |
| nos. | haguérem connotat |
| vos. | haguéreu connotat |
| ells | haguéren connotat |
Passat perifràstic
| jo | vaig connotar |
| tu | vas connotar |
| ell | va connotar |
| nos. | vam connotar |
| vos. | vau connotar |
| ells | van connotar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver connotat |
| tu | vas haver connotat |
| ell | va haver connotat |
| nos. | vam haver connotat |
| vos. | vau haver connotat |
| ells | van haver connotat |
Condicional
| jo | connotaria |
| tu | connotaries |
| ell | connotaria |
| nos. | connotaríem |
| vos. | connotaríeu |
| ells | connotarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera connotat |
| tu | hauries; hagueres connotat |
| ell | hauria; haguera connotat |
| nos. | hauríem; haguérem connotat |
| vos. | hauríeu; haguéreu connotat |
| ells | haurien; hagueren connotat |
Subjuntiu
Present
| jo | connoti |
| tu | connotis |
| ell | connoti |
| nos. | connotem |
| vos. | connoteu |
| ells | connotin |
Perfet
| jo | hagi connotat |
| tu | hagis connotat |
| ell | hagi connotat |
| nos. | hàgim connotat |
| vos. | hàgiu connotat |
| ells | hagin connotat |
Imperfet
| jo | connotés |
| tu | connotessis |
| ell | connotés |
| nos. | connotéssim |
| vos. | connotéssiu |
| ells | connotessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués connotat |
| tu | haguessis connotat |
| ell | hagués connotat |
| nos. | haguéssim connotat |
| vos. | haguéssiu connotat |
| ells | haguessin connotat |
Imperative
| tu | connota |
| ell | connoti |
| nos. | connotem |
| vos. | connoteu |
| ells | connotin |
Verbs conjugated like 'connotar'
abacallanar-se,
abadanar,
abadernar,
abaixar,
abalisar,
aballestar,
abancalar,
abanderar,
abandonar,
abarbetar,
abaronar,
abarrotar,
abastar,
abessonar,
abeurar,
abillar,
abismar,
abissar,
abjurar,
ablamar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'connotar'
concitar,
condonar,
confitar,
confortar,
confutar,
conhortar,
connectar,
consolar,
consonar,
constar,
Translations
connote, to signify beyond principal meaning
Etymology
Additional Information