reukaną – Proto-Germanic verb conjugation

Proto-Germanic verb forms of reukaną

Active Voice

Indicative Present

1st sing.reukō
2nd sing.riukizi
3rd sing.riukidi
1st dualreukōz
2nd dualreukadiz
1st plur.reukamaz
2nd plur.riukid
3rd plur.reukandi

Indicative Past

1st sing.rauk
2nd sing.rauht
3rd sing.rauk
1st dualrukū
2nd dualrukudiz
1st plur.rukum
2nd plur.rukud
3rd plur.rukun

Subjunctive Present

1st sing.reukaų
2nd sing.reukaiz
3rd sing.reukai
1st dualreukaiw
2nd dualreukaidiz
1st plur.reukaim
2nd plur.reukaid
3rd plur.reukain

Subjunctive Past

1st sing.rukį̄
2nd sing.rukīz
3rd sing.rukī
1st dualrukīw
2nd dualrukīdiz
1st plur.rukīm
2nd plur.rukīd
3rd plur.rukīn

Imperative

2nd sing.reuk
3rd sing.reukadau
2nd dualreukadiz
2nd plur.riukid
3rd plur.reukandau

Passive Voice

Indicative

1st sing.reukai
2nd sing.reukazai
3rd sing.reukadai
1st plur.reukandai
2nd plur.reukandai
3rd plur.reukandai

Subjunctive

2nd sing.reukaizau
3rd sing.reukaidau
1st plur.reukaindau
2nd plur.reukaindau
3rd plur.reukaindau

Participles

Presentreukandz
Pastrukanaz

Etymology

1. From Proto-Indo-European *h₁rewg- (“to vomit, burp, roar”) (though Kroonen appears implicitly skeptical).
2. Compare typologically Russian изрыга́ть (izrygátʹ) (из- (iz-) + рыга́ть (rygátʹ)).

Verbs referencing "reukaną"

English reek, Dutch ruiken, German, old spelling riechen, Middle High German riechen, Danish ryge, Old English reocan, Icelandic rjúka, Faroese rúka, Luxembourgish richen, Dutch rieken, Swedish ryka, Low Saxon rüken, Middle Dutch ruken, Old Swedish riuka, Asturian arrecender, Galician arrecender.

Cognates

-