iuvo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of iuvo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): iuvō; juvō

Active Nominal Forms

Infinitive: iuvā́re
Present participle: iuvēns; iuvéntis
Future participle: iūvúrus
Gerund: iuvándum
Gerundive: iuvándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: iuvā́re
Perfect participle: iūvum



Active

Indicative

Present

egoiuvō
tūiuvās
isiuvat
nōsiuvā́mus
vōsiuvā́tis
iīiuvant

Imperfect

egoiuvā́bam
tūiuvā́bās
isiuvā́bat
nōsiuvābā́mus
vōsiuvābā́tis
iīiuvā́bant

I Future

egoiuvā́bō
tūiuvā́bis
isiuvā́bit
nōsiuvā́bimus
vōsiuvā́bitis
iīiuvā́bunt

Perfect

egoiūvī
tūiūvístī
isiūvit
nōsiūvimus
vōsiūvístis
iīiūvḗrunt

Pluperfect

egoiū́veram
tūiū́verās
isiū́verat
nōsiūverā́mus
vōsiūverā́tis
iīiū́verant

II Future

egoiū́verō
tūiū́veris
isiū́verit
nōsiūvérimus
vōsiūvéritis
iīiū́verint

Subjunctive

Present

egoiuvem
tūiuvēs
isiuvet
nōsiuvḗmus
vōsiuvḗtis
iīiuvent

Imperfect

egoiuvā́rem
tūiuvā́rēs
isiuvā́ret
nōsiuvārḗmus
vōsiuvārḗtis
iīiuvā́rent








Perfect

egoiū́verim
tūiū́veris
isiū́verit
nōsiūvérimus
vōsiūvéritis
iīiū́verint

Pluperfect

egoiūvíssem
tūiūvíssēs
isiūvísset
nōsiūvissḗmus
vōsiūvissḗtis
iīiūvíssent

I Imperative

tūiuvā
vōsiuvā́te

II Imperative

tūiuvā́tō
isiuvā́tō
vōsiuvātṓte
iīiuvántō

Passive

Indicative

Present

egoiuvor
tūiuvā́ris
isiuvā́tur
nōsiuvā́mur
vōsiuvā́minī
iīiuvántur

Imperfect

egoiuvā́bar
tūiuvābā́ris
isiuvābā́tur
nōsiuvābā́mur
vōsiuvābā́minī
iīiuvābántur

I Future

egoiuvā́bor
tūiuvā́beris
isiuvā́bitur
nōsiuvā́bimur
vōsiuvābíminī
iīiuvābúntur

Perfect

egoiūvus; iuvatúrus; juvatúrus sum
tūiūvus; iuvatúrus; juvatúrus es
isiūvus; iuvatúrus; juvatúrus est
nōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī sumus
vōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī estis
iīiūvī; iuvatúrī; juvatúrī sunt

Pluperfect

egoiūvus; iuvatúrus; juvatúrus eram
tūiūvus; iuvatúrus; juvatúrus erās
isiūvus; iuvatúrus; juvatúrus erat
nōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī erāmus
vōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī erātis
iīiūvī; iuvatúrī; juvatúrī erant

II Future

egoiūvus; iuvatúrus; juvatúrus erō
tūiūvus; iuvatúrus; juvatúrus eris
isiūvus; iuvatúrus; juvatúrus erit
nōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī erimus
vōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī eritis
iīiūvī; iuvatúrī; juvatúrī erunt

Subjunctive

Present

egoiuver
tūiuvḗris
isiuvḗtur
nōsiuvḗmur
vōsiuvḗminī
iīiuvḗntur

Imperfect

egoiuvā́rer
tūiuvārḗris
isiuvārḗtur
nōsiuvārḗmur
vōsiuvārḗminī
iīiuvārḗntur








Perfect

egoiūvus; iuvatúrus; juvatúrus sim
tūiūvus; iuvatúrus; juvatúrus sīs
isiūvus; iuvatúrus; juvatúrus sit
nōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī sīmus
vōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī sītis
iīiūvī; iuvatúrī; juvatúrī sint

Pluperfect

egoiūvus; iuvatúrus; juvatúrus essem
tūiūvus; iuvatúrus; juvatúrus essēs
isiūvus; iuvatúrus; juvatúrus esset
nōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī essēmus
vōsiūvī; iuvatúrī; juvatúrī essētis
iīiūvī; iuvatúrī; juvatúrī essent

Verbs conjugated like 'iuvo'

adiuvo, adjuvo, iuvo, juvo,

Verbs similar to 'iuvo'

iugo, iuro, juvo, adiuvo, cavo, cubo, curo, curvo, duco, duro,

Translations

  • delight, to give pleasure to
  • gratify, to please
  • pleasure, to give pleasure to
  • save, to help someone to survive, or rescue someone
  • Etymology

    Uncertain. The word probably originates from a PIE reduplicated present *h₁íHewHeti (“to help”), from the root *h₁ewH-. This same PIE verb may be the source of Hittite [Term?] (/⁠iyauwatta⁠⁠/, “to be healed, recover”). Proto-Indo-European *h₁íHewHeti may have produced an athematic Proto-Italic verb *iow-, which then became iuvere. The form iuvere is likely the source of iuvō, -āre, although the exact process of derivation is unclear. It may have developed as an iterative to iuvere or it may have emerged as a back-formation from adiuvō, -āre, which—according to this theory—would have derived from ad- + iuvere via the same pattern as pellō, pellere and appellō, appellāre. It is unusual for PIE *-ew- to yield Latin Latin *-u-. De Vaan suggests that iuvere may have replaced earlier *iovere by analogy with iuvāre, which itself—if the back-formation hypothesis is accepted—may have replaced earlier *iovāre by analogy with adiuvō.

    Additional Information

    Cognates

    -

    Sample Sentences

    • audaces fortuna iuvat (Fortune favours the brave)
    • Quamvis non rectum quod iuvat rectum putes (It may not be right but if it pays think it so)
    • forsan et haec olim meminisse iuvabit (Some day, perhaps, remembering this even will be a pleasure)

    Vulgate Verses

    • (Nehemias 2:20) et reddidi eis sermonem dixique ad eos Deus caeli ipse nos iuvat et nos servi eius sumus surgamus et aedificemus vobis autem non est pars et iustitia et memoria in Hierusalem Then answered I them, and said unto them, The God of heaven, he will prosper us; therefore we his servants will arise and build: but ye have no portion, nor right, nor memorial, in Jerusalem.
    • (I Machabaeus 12:1) et vidit Ionathas quia tempus eum iuvat et elegit viros et misit Romam statuere et renovare cum eis amicitiam