approbo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of approbo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): approbō

Active Nominal Forms

Infinitive: approbā́re
Present participle: approbāns; approbántis
Future participle: approbātúrus
Gerund: approbándum
Gerundive: approbándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: approbā́re
Perfect participle: approbā́tum



Active

Indicative

Present

egoapprobō
tūapprobās
isapprobat
nōsapprobā́mus
vōsapprobā́tis
iīapprobant

Imperfect

egoapprobā́bam
tūapprobā́bās
isapprobā́bat
nōsapprobābā́mus
vōsapprobābā́tis
iīapprobā́bant

I Future

egoapprobā́bō
tūapprobā́bis
isapprobā́bit
nōsapprobā́bimus
vōsapprobā́bitis
iīapprobā́bunt

Perfect

egoapprobā́vī
tūapprobāvístī
isapprobā́vit
nōsapprobā́vimus
vōsapprobāvístis
iīapprobāvḗrunt

Pluperfect

egoapprobā́veram
tūapprobā́verās
isapprobā́verat
nōsapprobāverā́mus
vōsapprobāverā́tis
iīapprobā́verant

II Future

egoapprobā́verō
tūapprobā́veris
isapprobā́verit
nōsapprobāvérimus
vōsapprobāvéritis
iīapprobā́verint

Subjunctive

Present

egoapprobem
tūapprobēs
isapprobet
nōsapprobḗmus
vōsapprobḗtis
iīapprobent

Imperfect

egoapprobā́rem
tūapprobā́rēs
isapprobā́ret
nōsapprobārḗmus
vōsapprobārḗtis
iīapprobā́rent








Perfect

egoapprobā́verim
tūapprobā́veris
isapprobā́verit
nōsapprobāvérimus
vōsapprobāvéritis
iīapprobā́verint

Pluperfect

egoapprobāvíssem
tūapprobāvíssēs
isapprobāvísset
nōsapprobāvissḗmus
vōsapprobāvissḗtis
iīapprobāvíssent

I Imperative

tūapprobā
vōsapprobā́te

II Imperative

tūapprobā́tō
isapprobā́tō
vōsapprobātṓte
iīapprobántō

Passive

Indicative

Present

egoapprobor
tūapprobā́ris
isapprobā́tur
nōsapprobā́mur
vōsapprobā́minī
iīapprobántur

Imperfect

egoapprobā́bar
tūapprobābā́ris
isapprobābā́tur
nōsapprobābā́mur
vōsapprobābā́minī
iīapprobābántur

I Future

egoapprobā́bor
tūapprobā́beris
isapprobā́bitur
nōsapprobā́bimur
vōsapprobābíminī
iīapprobābúntur

Perfect

egoapprobā́tus sum
tūapprobā́tus es
isapprobā́tus est
nōsapprobā́tī sumus
vōsapprobā́tī estis
iīapprobā́tī sunt

Pluperfect

egoapprobā́tus eram
tūapprobā́tus erās
isapprobā́tus erat
nōsapprobā́tī erāmus
vōsapprobā́tī erātis
iīapprobā́tī erant

II Future

egoapprobā́tus erō
tūapprobā́tus eris
isapprobā́tus erit
nōsapprobā́tī erimus
vōsapprobā́tī eritis
iīapprobā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoapprober
tūapprobḗris
isapprobḗtur
nōsapprobḗmur
vōsapprobḗminī
iīapprobḗntur

Imperfect

egoapprobā́rer
tūapprobārḗris
isapprobārḗtur
nōsapprobārḗmur
vōsapprobārḗminī
iīapprobārḗntur








Perfect

egoapprobā́tus sim
tūapprobā́tus sīs
isapprobā́tus sit
nōsapprobā́tī sīmus
vōsapprobā́tī sītis
iīapprobā́tī sint

Pluperfect

egoapprobā́tus essem
tūapprobā́tus essēs
isapprobā́tus esset
nōsapprobā́tī essēmus
vōsapprobā́tī essētis
iīapprobā́tī essent

Verbs conjugated like 'approbo'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'approbo'

appono, improbo, probo, abrogo, aegroto, aperio, apologo, appareo, apparo, appello,

Translations

Etymology

1. Etymology tree
2. Proto-Indo-European *h₂éd
3. Proto-Italic *ad
4. Proto-Italic *ad-
5. Latin ad-
6. Proto-Indo-European *per-der.?
7. Proto-Indo-European *per-der.?
8. Proto-Indo-European *pér
9. Proto-Indo-European *-o
10. Proto-Indo-European *pró
11. Proto-Indo-European *pro-der.
12. Proto-Indo-European *bʰuH-der.
13. Proto-Italic *proβwos
14. Proto-Indo-European *-h₂
15. Proto-Indo-European *-éh₂
16. Proto-Indo-European *-yéti
17. Proto-Indo-European *-eh₂yéti
18. Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.
19. Proto-Italic *-ājō
20. Proto-Italic *-āō
21. Proto-Italic *proβwāō
22. Latin probō
23. Latin approbō
24. From ad- (“to, towards, at”) + probō (“test, examine; approve”).

Verbs referencing "approbo"

Italian approvare, Romanian aproba.

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses