apologo – Latin verb conjugation

Latin verb forms of apologo

Dictionary lookup word

(Ind. Present 1.sg.): apologō

Active Nominal Forms

Infinitive: apologā́re
Present participle: apologāns; apologántis
Future participle: apologātúrus
Gerund: apologándum
Gerundive: apologándus

Passive Nominal Forms

Infinitive: apologā́re
Perfect participle: apologā́tum



Active

Indicative

Present

egoapologō
tūapologās
isapologat
nōsapologā́mus
vōsapologā́tis
iīapologant

Imperfect

egoapologā́bam
tūapologā́bās
isapologā́bat
nōsapologābā́mus
vōsapologābā́tis
iīapologā́bant

I Future

egoapologā́bō
tūapologā́bis
isapologā́bit
nōsapologā́bimus
vōsapologā́bitis
iīapologā́bunt

Perfect

egoapologā́vī
tūapologāvístī
isapologā́vit
nōsapologā́vimus
vōsapologāvístis
iīapologāvḗrunt

Pluperfect

egoapologā́veram
tūapologā́verās
isapologā́verat
nōsapologāverā́mus
vōsapologāverā́tis
iīapologā́verant

II Future

egoapologā́verō
tūapologā́veris
isapologā́verit
nōsapologāvérimus
vōsapologāvéritis
iīapologā́verint

Subjunctive

Present

egoapologem
tūapologēs
isapologet
nōsapologḗmus
vōsapologḗtis
iīapologent

Imperfect

egoapologā́rem
tūapologā́rēs
isapologā́ret
nōsapologārḗmus
vōsapologārḗtis
iīapologā́rent








Perfect

egoapologā́verim
tūapologā́veris
isapologā́verit
nōsapologāvérimus
vōsapologāvéritis
iīapologā́verint

Pluperfect

egoapologāvíssem
tūapologāvíssēs
isapologāvísset
nōsapologāvissḗmus
vōsapologāvissḗtis
iīapologāvíssent

I Imperative

tūapologā
vōsapologā́te

II Imperative

tūapologā́tō
isapologā́tō
vōsapologātṓte
iīapologántō

Passive

Indicative

Present

egoapologor
tūapologā́ris
isapologā́tur
nōsapologā́mur
vōsapologā́minī
iīapologántur

Imperfect

egoapologā́bar
tūapologābā́ris
isapologābā́tur
nōsapologābā́mur
vōsapologābā́minī
iīapologābántur

I Future

egoapologā́bor
tūapologā́beris
isapologā́bitur
nōsapologā́bimur
vōsapologābíminī
iīapologābúntur

Perfect

egoapologā́tus sum
tūapologā́tus es
isapologā́tus est
nōsapologā́tī sumus
vōsapologā́tī estis
iīapologā́tī sunt

Pluperfect

egoapologā́tus eram
tūapologā́tus erās
isapologā́tus erat
nōsapologā́tī erāmus
vōsapologā́tī erātis
iīapologā́tī erant

II Future

egoapologā́tus erō
tūapologā́tus eris
isapologā́tus erit
nōsapologā́tī erimus
vōsapologā́tī eritis
iīapologā́tī erunt

Subjunctive

Present

egoapologer
tūapologḗris
isapologḗtur
nōsapologḗmur
vōsapologḗminī
iīapologḗntur

Imperfect

egoapologā́rer
tūapologārḗris
isapologārḗtur
nōsapologārḗmur
vōsapologārḗminī
iīapologārḗntur








Perfect

egoapologā́tus sim
tūapologā́tus sīs
isapologā́tus sit
nōsapologā́tī sīmus
vōsapologā́tī sītis
iīapologā́tī sint

Pluperfect

egoapologā́tus essem
tūapologā́tus essēs
isapologā́tus esset
nōsapologā́tī essēmus
vōsapologā́tī essētis
iīapologā́tī essent

Verbs conjugated like 'apologo'

abalieno, aberro, abiudico, abiuro, ablego, abnego, abomino, abominor, abrogo, abstulo, abundo, accelero, accerso, acclamo, acclino, accommodo, accumulo, accuro, accuso, acervo, etc. (List truncated at 20 verbs)

Verbs similar to 'apologo'

ablego, aboleo, abrogo, adoleo, affligo, allego, alligo, appono, approbo, arrogo,

Translations

Etymology

From Ancient Greek ἀπολέγω (apolégō, “decline, refuse”).

Additional Information

Cognates

-

Sample Sentences

Vulgate Verses