Formes no personals
Infinitiu:
instigar
Gerundi:
instigant
Participi:
instigat
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | instigo |
| tu | instigues |
| ell | instiga |
| nos. | instiguem |
| vos. | instigueu |
| ells | instiguen |
Perfet
| jo | he instigat |
| tu | has instigat |
| ell | ha instigat |
| nos. | hem instigat |
| vos. | heu instigat |
| ells | han instigat |
Imperfet
| jo | instigava |
| tu | instigaves |
| ell | instigava |
| nos. | instigàvem |
| vos. | instigàveu |
| ells | instigaven |
Plusquamperfet
| jo | havia instigat |
| tu | havies instigat |
| ell | havia instigat |
| nos. | havíem instigat |
| vos. | havíeu instigat |
| ells | havien instigat |
Futur simple
| jo | instigaré |
| tu | instigaràs |
| ell | instigarà |
| nos. | instigarem |
| vos. | instigareu |
| ells | instigaran |
Futur perfet
| jo | hauré instigat |
| tu | hauràs instigat |
| ell | haurà instigat |
| nos. | haurem instigat |
| vos. | haureu instigat |
| ells | hauran instigat |
Passat simple
| jo | instiguí |
| tu | instigares |
| ell | instigà |
| nos. | instigàrem |
| vos. | instigàreu |
| ells | instigaren |
Passat anterior
| jo | haguí instigat |
| tu | hagueres instigat |
| ell | hagué instigat |
| nos. | haguérem instigat |
| vos. | haguéreu instigat |
| ells | haguéren instigat |
Passat perifràstic
| jo | vaig instigar |
| tu | vas instigar |
| ell | va instigar |
| nos. | vam instigar |
| vos. | vau instigar |
| ells | van instigar |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver instigat |
| tu | vas haver instigat |
| ell | va haver instigat |
| nos. | vam haver instigat |
| vos. | vau haver instigat |
| ells | van haver instigat |
Condicional
| jo | instigaria |
| tu | instigaries |
| ell | instigaria |
| nos. | instigaríem |
| vos. | instigaríeu |
| ells | instigarien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera instigat |
| tu | hauries; hagueres instigat |
| ell | hauria; haguera instigat |
| nos. | hauríem; haguérem instigat |
| vos. | hauríeu; haguéreu instigat |
| ells | haurien; hagueren instigat |
Subjuntiu
Present
| jo | instiguï |
| tu | instiguïs |
| ell | instiguï |
| nos. | instiguem |
| vos. | instigueu |
| ells | instiguïn |
Perfet
| jo | hagi instigat |
| tu | hagis instigat |
| ell | hagi instigat |
| nos. | hàgim instigat |
| vos. | hàgiu instigat |
| ells | hagin instigat |
Imperfet
| jo | instigués |
| tu | instiguessis |
| ell | instigués |
| nos. | instiguéssim |
| vos. | instiguéssiu |
| ells | instiguessin |
Plusquamperfet
| jo | hagués instigat |
| tu | haguessis instigat |
| ell | hagués instigat |
| nos. | haguéssim instigat |
| vos. | haguéssiu instigat |
| ells | haguessin instigat |
Imperative
| tu | instiga |
| ell | instiguï |
| nos. | instiguem |
| vos. | instigueu |
| ells | instiguïn |
Verbs conjugated like 'instigar'
abassegar,
abonyegar,
abrigar,
abrogar,
adargar,
afalagar,
afamegar,
afeixegar,
afeixugar,
afetgegar,
afogar,
agregar,
aixoplugar,
al.legar,
albergar,
allargar,
alligar,
allongar,
amagar,
amanyagar, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'instigar'
castigar,
fustigar,
inspirar,
instar,
intimar,
intrigar,
investigar,
mustigar,
artigar,
constipar,
Translations
Etymology
Additional Information