Formes no personals
Infinitiu:
discernir
Gerundi:
discernint
Participi:
discernit
Cognates
-
Indicatiu
Present
| jo | discerneixo |
| tu | discerneixes |
| ell | discerneix |
| nos. | discernim |
| vos. | discerniu |
| ells | discerneixen |
Perfet
| jo | he discernit |
| tu | has discernit |
| ell | ha discernit |
| nos. | hem discernit |
| vos. | heu discernit |
| ells | han discernit |
Imperfet
| jo | discernia |
| tu | discernies |
| ell | discernia |
| nos. | discerníem |
| vos. | discerníeu |
| ells | discernien |
Plusquamperfet
| jo | havia discernit |
| tu | havies discernit |
| ell | havia discernit |
| nos. | havíem discernit |
| vos. | havíeu discernit |
| ells | havien discernit |
Futur simple
| jo | discerniré |
| tu | discerniràs |
| ell | discernirà |
| nos. | discernirem |
| vos. | discernireu |
| ells | discerniran |
Futur perfet
| jo | hauré discernit |
| tu | hauràs discernit |
| ell | haurà discernit |
| nos. | haurem discernit |
| vos. | haureu discernit |
| ells | hauran discernit |
Passat simple
| jo | discerní |
| tu | discernires |
| ell | discerní |
| nos. | discernírem |
| vos. | discerníreu |
| ells | discerníren |
Passat anterior
| jo | haguí discernit |
| tu | hagueres discernit |
| ell | hagué discernit |
| nos. | haguérem discernit |
| vos. | haguéreu discernit |
| ells | haguéren discernit |
Passat perifràstic
| jo | vaig discernir |
| tu | vas discernir |
| ell | va discernir |
| nos. | vam discernir |
| vos. | vau discernir |
| ells | van discernir |
Passat anterior perifràsticr
| jo | vaig haver discernit |
| tu | vas haver discernit |
| ell | va haver discernit |
| nos. | vam haver discernit |
| vos. | vau haver discernit |
| ells | van haver discernit |
Condicional
| jo | discerniria |
| tu | discerniries |
| ell | discerniria |
| nos. | discerniríem |
| vos. | discerniríeu |
| ells | discernirien |
Condicional perfet
| jo | hauria; haguera discernit |
| tu | hauries; hagueres discernit |
| ell | hauria; haguera discernit |
| nos. | hauríem; haguérem discernit |
| vos. | hauríeu; haguéreu discernit |
| ells | haurien; hagueren discernit |
Subjuntiu
Present
| jo | discerneixi |
| tu | discerneixis |
| ell | discerneixi |
| nos. | discernim |
| vos. | discerniu |
| ells | discerneixin |
Perfet
| jo | hagi discernit |
| tu | hagis discernit |
| ell | hagi discernit |
| nos. | hàgim discernit |
| vos. | hàgiu discernit |
| ells | hagin discernit |
Imperfet
| jo | discernís |
| tu | discernissis |
| ell | discernís |
| nos. | discerníssim |
| vos. | discerníssiu |
| ells | discernissin |
Plusquamperfet
| jo | hagués discernit |
| tu | haguessis discernit |
| ell | hagués discernit |
| nos. | haguéssim discernit |
| vos. | haguéssiu discernit |
| ells | haguessin discernit |
Imperative
| tu | discerneix |
| ell | discerneixi |
| nos. | discernim |
| vos. | discerniu |
| ells | discerneixin |
Verbs conjugated like 'discernir'
abaltir-se,
abaratir,
abellir,
ablanir,
abolir,
abonir,
abscindir,
absorbir,
abstergir,
accedir,
aclarir,
acollonir,
acolorir,
acovardir,
adherir,
adolorir,
adquirir,
adsorbir,
advertir,
afavorir, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'discernir'
dispergir,
concernir,
descarnar,
descendir,
descenyir,
desservir,
diferir,
digerir,
disceptar,
discordar,
Translations
Etymology
Additional Information