Infinitiu:
bellugar
Gerundi:
bellugant
Participi:
bellugat
| jo | bellugo |
| tu | bellugues |
| ell | belluga |
| nos. | belluguem |
| vos. | bellugueu |
| ells | belluguen |
| jo | he bellugat |
| tu | has bellugat |
| ell | ha bellugat |
| nos. | hem bellugat |
| vos. | heu bellugat |
| ells | han bellugat |
| jo | bellugava |
| tu | bellugaves |
| ell | bellugava |
| nos. | bellugàvem |
| vos. | bellugàveu |
| ells | bellugaven |
| jo | havia bellugat |
| tu | havies bellugat |
| ell | havia bellugat |
| nos. | havíem bellugat |
| vos. | havíeu bellugat |
| ells | havien bellugat |
| jo | bellugaré |
| tu | bellugaràs |
| ell | bellugarà |
| nos. | bellugarem |
| vos. | bellugareu |
| ells | bellugaran |
| jo | hauré bellugat |
| tu | hauràs bellugat |
| ell | haurà bellugat |
| nos. | haurem bellugat |
| vos. | haureu bellugat |
| ells | hauran bellugat |
| jo | belluguí |
| tu | bellugares |
| ell | bellugà |
| nos. | bellugàrem |
| vos. | bellugàreu |
| ells | bellugaren |
| jo | haguí bellugat |
| tu | hagueres bellugat |
| ell | hagué bellugat |
| nos. | haguérem bellugat |
| vos. | haguéreu bellugat |
| ells | haguéren bellugat |
| jo | vaig bellugar |
| tu | vas bellugar |
| ell | va bellugar |
| nos. | vam bellugar |
| vos. | vau bellugar |
| ells | van bellugar |
| jo | vaig haver bellugat |
| tu | vas haver bellugat |
| ell | va haver bellugat |
| nos. | vam haver bellugat |
| vos. | vau haver bellugat |
| ells | van haver bellugat |
| jo | bellugaria |
| tu | bellugaries |
| ell | bellugaria |
| nos. | bellugaríem |
| vos. | bellugaríeu |
| ells | bellugarien |
| jo | hauria; haguera bellugat |
| tu | hauries; hagueres bellugat |
| ell | hauria; haguera bellugat |
| nos. | hauríem; haguérem bellugat |
| vos. | hauríeu; haguéreu bellugat |
| ells | haurien; hagueren bellugat |
| jo | belluguï |
| tu | belluguïs |
| ell | belluguï |
| nos. | belluguem |
| vos. | bellugueu |
| ells | belluguïn |
| jo | hagi bellugat |
| tu | hagis bellugat |
| ell | hagi bellugat |
| nos. | hàgim bellugat |
| vos. | hàgiu bellugat |
| ells | hagin bellugat |
| jo | bellugués |
| tu | belluguessis |
| ell | bellugués |
| nos. | belluguéssim |
| vos. | belluguéssiu |
| ells | belluguessin |
| jo | hagués bellugat |
| tu | haguessis bellugat |
| ell | hagués bellugat |
| nos. | haguéssim bellugat |
| vos. | haguéssiu bellugat |
| ells | haguessin bellugat |
| tu | belluga |
| ell | belluguï |
| nos. | belluguem |
| vos. | bellugueu |
| ells | belluguïn |
v 1 1 tr Fer moure una cosa, especialment una part del cos, desplaçant-la lleugerament. D'ençà d'aquella caiguda, no ha bellugat més la cama.
2 pron Moure's desplaçant-se lleugerament. Deu fer vent, perquè les fulles es belluguen.
3 pron No estar quiet. La mainada sempre es belluga.
4 belluga't! Mou-te, vés de pressa.
2 pron fig Fer passos, diligències, etc, per aconseguir alguna cosa. Bellugar-se molt per obtenir una plaça vacant.
3 intr 1 Fer moviments que desplacen lleugerament, no estar privat de moviment. Aquell peix és molt fresc: encara belluga.
2 Ésser capaç de moure's pel fet de no estar ben fixat. Té un queixal que li belluga.
4 fer bellugar Fer que algú o alguna cosa es bellugui.