Formes no personals
Infinitiu:
arruar
Gerundi:
arruant
Participi:
Cognates
-
Indicatiu
Present
| me'n | arruo |
| te'n | arrus |
| se'n | arru |
| ens en | arruïm |
| us en | arruïu |
| se'n | arruen |
Perfet
| me'n | he arruat |
| te'n | has arruat |
| se'n | ha arruat |
| ens en | hem arruat |
| us en | heu arruat |
| se'n | han arruat |
Imperfet
| me'n | arruava |
| te'n | arruaves |
| se'n | arruava |
| ens en | arruàvem |
| us en | arruàveu |
| se'n | arruaven |
Plusquamperfet
| me'n | havia arruat |
| te'n | havies arruat |
| se'n | havia arruat |
| ens en | havíem arruat |
| us en | havíeu arruat |
| se'n | havien arruat |
Futur simple
| me'n | arruaré |
| te'n | arruaràs |
| se'n | arruarà |
| ens en | arruarem |
| us en | arruareu |
| se'n | arruaran |
Futur perfet
| me'n | hauré arruat |
| te'n | hauràs arruat |
| se'n | haurà arruat |
| ens en | haurem arruat |
| us en | haureu arruat |
| se'n | hauran arruat |
Passat simple
| me'n | arruí |
| te'n | arruares |
| se'n | arruà |
| ens en | arruàrem |
| us en | arruàreu |
| se'n | arruaren |
Passat anterior
| me'n | haguí arruat |
| te'n | hagueres arruat |
| se'n | hagué arruat |
| ens en | haguérem arruat |
| us en | haguéreu arruat |
| se'n | haguéren arruat |
Passat perifràstic
| me'n | vaig arruar |
| te'n | vas arruar |
| se'n | va arruar |
| ens en | vam arruar |
| us en | vau arruar |
| se'n | van arruar |
Passat anterior perifràsticr
| me'n | vaig haver arruat |
| te'n | vas haver arruat |
| se'n | va haver arruat |
| ens en | vam haver arruat |
| us en | vau haver arruat |
| se'n | van haver arruat |
Condicional
| me'n | arruaria |
| te'n | arruaries |
| se'n | arruaria |
| ens en | arruaríem |
| us en | arruaríeu |
| se'n | arruarien |
Condicional perfet
| me'n | hauria; haguera arruat |
| te'n | hauries; hagueres arruat |
| se'n | hauria; haguera arruat |
| ens en | hauríem; haguérem arruat |
| us en | hauríeu; haguéreu arruat |
| se'n | haurien; hagueren arruat |
Subjuntiu
Present
| me'n | arruï |
| te'n | arruïs |
| se'n | arruï |
| ens en | arruïm |
| us en | arruïu |
| se'n | arruïn |
Perfet
| me'n | hagi arruat |
| te'n | hagis arruat |
| se'n | hagi arruat |
| ens en | hàgim arruat |
| us en | hàgiu arruat |
| se'n | hagin arruat |
Imperfet
| me'n | arrués |
| te'n | arruessis |
| se'n | arrués |
| ens en | arruéssim |
| us en | arruéssiu |
| se'n | arruessin |
Plusquamperfet
| me'n | hagués arruat |
| te'n | haguessis arruat |
| se'n | hagués arruat |
| ens en | haguéssim arruat |
| us en | haguéssiu arruat |
| se'n | haguessin arruat |
Imperative
| te'n | arru |
| se'n | arruï |
| ens en | arruïm |
| us en | arruïu |
| se'n | arruïn |
Verbs conjugated like 'arruar-se'
acollir,
aperduar-se,
arruar-se,
collir,
desacollir,
encruar-se,
entrecreuar-se,
escollir,
espeuar-se,
extenuar-se,
recollir,
Verbs similar to 'arruar-se'
arnar-se,
arrogar-se,
arrupir-se,
abrinar-se,
abromar-se,
acopar-se,
acubar-se,
adonar-se,
ajocar-se,
amelar-se,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
arruar-se [1915; de
rua]
v pron Aplegar-se formant riu, torrent, cascada, formant una massa que es mou en un sentit determinat.
ar_ru_ar-se.