mentir – Galician verb conjugation

Galician verb forms of mentir

Nominal Forms

Infinitivo: mentir
Participio: mentido
Xerundio: mentindo

Cognates

-

Indicative

Present

euminto
timentes; mintes
elmente; minte
nósmentimos
vósmentides
elesmenten; minten

Imperfecto

eumentía
timentías
elmentía
nósmentiamos
vósmentiades
elesmentían

Futuro

eumentirei
timentirás
elmentirá
nósmentiremos
vósmentiredes
elesmentirán

Pretérito perfecto

eumentín
timentiche
elmentiu
nósmentimos
vósmentistes
elesmentiron

Pretérito pluscuamperfecto

eumentira
timentiras
elmentira
nósmentiramos
vósmentirades
elesmentiran

Subxuntivo

Presente (subxuntivo I)

euminta
timintas
elminta
nósmintamos
vósmintades
elesmintan

Imperfecto (subxuntivo II)

eumentise
timentises
elmentise
nósmentisemos
vósmentisedes
elesmentisen

Futuro

eumentir
timentires
elmentir
nósmentirmos
vósmentirdes
elesmentiren

Futuro hipotético

eumentiría
timentirías
elmentiría
nósmentiriamos
vósmentiriades
elesmentirían

Imperative

timente; minte
elminta
nósmintamos
vósmentide
elesmintan

Infinitivo Conxugado

mentir
mentires
mentir
mentirmos
mentirdes
mentiren

Etymology

From Old Galician-Portuguese mentir, from Latin mentīrī. See: Latin 'mentior'.

Sample Sentences

  • Et se uós, dom Ulixas, dizedes que auedes y mayor dereyto ca eu, dígouos que me mentides (And in case that you, lord Ulysses, would say that you have more rights than me in this, then I'll tell you that you lie to me) [1370, Ramón Lorenzo, editor, Crónica troiana, A Coruña: Fundación Barrié, page 672:]

Translations

  • lie, tell an intentional untruth