consentir – Galician verb conjugation

Galician verb forms of consentir

Nominal Forms

Infinitivo: consentir
Participio: consentido
Xerundio: consentindo

Cognates

-

Indicative

Present

euconsinto
ticonsentes; consintes
elconsente; consinte
nósconsentimos
vósconsentides
elesconsenten; consinten

Imperfecto

euconsentía
ticonsentías
elconsentía
nósconsentiamos
vósconsentiades
elesconsentían

Futuro

euconsentirei
ticonsentirás
elconsentirá
nósconsentiremos
vósconsentiredes
elesconsentirán

Pretérito perfecto

euconsentín
ticonsentiche
elconsentiu
nósconsentimos
vósconsentistes
elesconsentiron

Pretérito pluscuamperfecto

euconsentira
ticonsentiras
elconsentira
nósconsentiramos
vósconsentirades
elesconsentiran

Subxuntivo

Presente (subxuntivo I)

euconsinta
ticonsintas
elconsinta
nósconsintamos
vósconsintades
elesconsintan

Imperfecto (subxuntivo II)

euconsentise
ticonsentises
elconsentise
nósconsentisemos
vósconsentisedes
elesconsentisen

Futuro

euconsentir
ticonsentires
elconsentir
nósconsentirmos
vósconsentirdes
elesconsentiren

Futuro hipotético

euconsentiría
ticonsentirías
elconsentiría
nósconsentiriamos
vósconsentiriades
elesconsentirían

Imperative

ticonsente; consinte
elconsinta
nósconsintamos
vósconsentide
elesconsintan

Infinitivo Conxugado

consentir
consentires
consentir
consentirmos
consentirdes
consentiren

Etymology

Sample Sentences

Translations

  • indulge, to satisfy the wishes or whims of