Nominal Forms
Infinitif:
raccoutumer
Participe présent:
raccoutumant
Participe passé
raccoutumé
Cognates
-
Indicatif
Présent
| je | raccoutume |
| tu | raccoutumes |
| il;elle;on | raccoutume |
| nous | raccoutumons |
| vous | raccoutumez |
| ils;elles | raccoutument |
Passé composé
| j' | ai raccoutumé |
| tu | as raccoutumé |
| il;elle;on | a raccoutumé |
| nous | avons raccoutumé |
| vous | avez raccoutumé |
| ils;elles | ont raccoutumé |
Imparfait
| je | raccoutumais |
| tu | raccoutumais |
| il;elle;on | raccoutumait |
| nous | raccoutumions |
| vous | raccoutumiez |
| ils;elles | raccoutumaient |
Plus-que-parfait
| j' | avais raccoutumé |
| tu | avais raccoutumé |
| il;elle;on | avait raccoutumé |
| nous | avions raccoutumé |
| vous | aviez raccoutumé |
| ils;elles | avaient raccoutumé |
Futur simple
| je | raccoutumerai |
| tu | raccoutumeras |
| il;elle;on | raccoutumera |
| nous | raccoutumerons |
| vous | raccoutumerez |
| ils;elles | raccoutumeront |
Futur antérieur
| j' | aurai raccoutumé |
| tu | auras raccoutumé |
| il;elle;on | aura raccoutumé |
| nous | aurons raccoutumé |
| vous | aurez raccoutumé |
| ils;elles | auront raccoutumé |
Passé simple
| je | raccoutumai |
| tu | raccoutumas |
| il;elle;on | raccoutuma |
| nous | raccoutumâmes |
| vous | raccoutumâtes |
| ils;elles | raccoutumèrent |
Passé antérieur
| j' | eus raccoutumé |
| tu | eus raccoutumé |
| il;elle;on | eut raccoutumé |
| nous | eûmes raccoutumé |
| vous | eûtes raccoutumé |
| ils;elles | eurent raccoutumé |
Subjonctif
Présent
| je | raccoutume |
| tu | raccoutumes |
| il;elle;on | raccoutume |
| nous | raccoutumions |
| vous | raccoutumiez |
| ils;elles | raccoutument |
Passé composé
| j' | aie raccoutumé |
| tu | aies raccoutumé |
| il;elle;on | ait raccoutumé |
| nous | ayons raccoutumé |
| vous | ayez raccoutumé |
| ils;elles | aient raccoutumé |
Imparfait
| je | raccoutumasse |
| tu | raccoutumasses |
| il;elle;on | raccoutumât |
| nous | raccoutumassions |
| vous | raccoutumassiez |
| ils;elles | raccoutumassent |
Plus-que-parfait
| j' | eusse raccoutumé |
| tu | eusses raccoutumé |
| il;elle;on | eût raccoutumé |
| nous | eussions raccoutumé |
| vous | eussiez raccoutumé |
| ils;elles | eussent raccoutumé |
Conditionnel
Présent
| je | raccoutumerais |
| tu | raccoutumerais |
| il;elle;on | raccoutumerait |
| nous | raccoutumerions |
| vous | raccoutumeriez |
| ils;elles | raccoutumeraient |
Passé
| j' | aurais raccoutumé |
| tu | aurais raccoutumé |
| il;elle;on | aurait raccoutumé |
| nous | aurions raccoutumé |
| vous | auriez raccoutumé |
| ils;elles | auraient raccoutumé |
Imperatif
| tu | raccoutume |
| nous | raccoutumons |
| vous | raccoutumez |
Verbs conjugated like 'raccoutumer'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'raccoutumer'
accoutumer,
réaccoutumer,
raccoutrer,
accoutrer,
désaccoutumer,
accentuer,
accoster,
accoter,
accoucher,
accouder,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
Additional Information
raccoutumer (se). v. pron. reprendre une habitude.
Il se raccoutume à notre manière de vivre. Il commence à se raccoutumer avec nous. Il est familier.
Sample Sentences