Nominal Forms
Infinitif:
encoubler
Participe présent:
encoublant /ɑ̃.ku.blɑ̃/
Participe passé
encoublé /ɑ̃.ku.ble/
Cognates
-
Indicatif
Présent
| j' | encouble /ɑ̃.kubl/ |
| tu | encoubles /ɑ̃.kubl/ |
| il;elle;on | encouble /ɑ̃.kubl/ |
| nous | encoublons /ɑ̃.ku.blɔ̃/ |
| vous | encoublez /ɑ̃.ku.ble/ |
| ils;elles | encoublent /ɑ̃.kubl/ |
Passé composé
| j' | ai encoublé |
| tu | as encoublé |
| il;elle;on | a encoublé |
| nous | avons encoublé |
| vous | avez encoublé |
| ils;elles | ont encoublé |
Imparfait
| j' | encoublais /ɑ̃.ku.blɛ/ |
| tu | encoublais /ɑ̃.ku.blɛ/ |
| il;elle;on | encoublait /ɑ̃.ku.blɛ/ |
| nous | encoublions /ɑ̃.ku.bli.jɔ̃/ |
| vous | encoubliez /ɑ̃.ku.bli.je/ |
| ils;elles | encoublaient /ɑ̃.ku.blɛ/ |
Plus-que-parfait
| j' | avais encoublé |
| tu | avais encoublé |
| il;elle;on | avait encoublé |
| nous | avions encoublé |
| vous | aviez encoublé |
| ils;elles | avaient encoublé |
Futur simple
| j' | encoublerai /ɑ̃.ku.blə.ʁe/ |
| tu | encoubleras /ɑ̃.ku.blə.ʁa/ |
| il;elle;on | encoublera /ɑ̃.ku.blə.ʁa/ |
| nous | encoublerons /ɑ̃.ku.blə.ʁɔ̃/ |
| vous | encoublerez /ɑ̃.ku.blə.ʁe/ |
| ils;elles | encoubleront /ɑ̃.ku.blə.ʁɔ̃/ |
Futur antérieur
| j' | aurai encoublé |
| tu | auras encoublé |
| il;elle;on | aura encoublé |
| nous | aurons encoublé |
| vous | aurez encoublé |
| ils;elles | auront encoublé |
Passé simple
| j' | encoublai /ɑ̃.ku.ble/ |
| tu | encoublas /ɑ̃.ku.bla/ |
| il;elle;on | encoubla /ɑ̃.ku.bla/ |
| nous | encoublâmes /ɑ̃.ku.blam/ |
| vous | encoublâtes /ɑ̃.ku.blat/ |
| ils;elles | encoublèrent /ɑ̃.ku.blɛʁ/ |
Passé antérieur
| j' | eus encoublé |
| tu | eus encoublé |
| il;elle;on | eut encoublé |
| nous | eûmes encoublé |
| vous | eûtes encoublé |
| ils;elles | eurent encoublé |
Subjonctif
Présent
| j' | encouble /ɑ̃.kubl/ |
| tu | encoubles /ɑ̃.kubl/ |
| il;elle;on | encouble /ɑ̃.kubl/ |
| nous | encoublions /ɑ̃.ku.bli.jɔ̃/ |
| vous | encoubliez /ɑ̃.ku.bli.je/ |
| ils;elles | encoublent /ɑ̃.kubl/ |
Passé composé
| j' | aie encoublé |
| tu | aies encoublé |
| il;elle;on | ait encoublé |
| nous | ayons encoublé |
| vous | ayez encoublé |
| ils;elles | aient encoublé |
Imparfait
| j' | encoublasse /ɑ̃.ku.blas/ |
| tu | encoublasses /ɑ̃.ku.blas/ |
| il;elle;on | encoublât /ɑ̃.ku.bla/ |
| nous | encoublassions /ɑ̃.ku.bla.sjɔ̃/ |
| vous | encoublassiez /ɑ̃.ku.bla.sje/ |
| ils;elles | encoublassent /ɑ̃.ku.blas/ |
Plus-que-parfait
| j' | eusse encoublé |
| tu | eusses encoublé |
| il;elle;on | eût encoublé |
| nous | eussions encoublé |
| vous | eussiez encoublé |
| ils;elles | eussent encoublé |
Conditionnel
Présent
| j' | encoublerais /ɑ̃.ku.blə.ʁɛ/ |
| tu | encoublerais /ɑ̃.ku.blə.ʁɛ/ |
| il;elle;on | encoublerait /ɑ̃.ku.blə.ʁɛ/ |
| nous | encoublerions /ɑ̃.ku.blə.ʁjɔ̃/ |
| vous | encoubleriez /ɑ̃.ku.blə.ʁje/ |
| ils;elles | encoubleraient /ɑ̃.ku.blə.ʁɛ/ |
Passé
| j' | aurais encoublé |
| tu | aurais encoublé |
| il;elle;on | aurait encoublé |
| nous | aurions encoublé |
| vous | auriez encoublé |
| ils;elles | auraient encoublé |
Imperatif
| tu | encouble /ɑ̃.kubl/ |
| nous | encoublons /ɑ̃.ku.blɔ̃/ |
| vous | encoublez /ɑ̃.ku.ble/ |
Verbs conjugated like 'encoubler'
abaisser,
abandonner,
abdiquer,
abecquer,
aberrer,
abhorrer,
abjurer,
ablater,
abloquer,
abluer,
ablutionner,
abominer,
abonder,
abonner,
aborder,
aborner,
aboucher,
abouler,
abouter,
abraser, etc. (List truncated at 20 verbs)
Verbs similar to 'encoubler'
encoller,
encombrer,
enculer,
engouler,
enrouler,
rendoubler,
s'encoubler,
accoupler,
combler,
couler,
Translations
Synonyms & Antonyms
Etymology
From en- + Latin cōpulō + -er.
Additional Information
Sample Sentences