Infinitif:
débaucher
Participe présent:
débauchant /de.bo.ʃɑ̃/
Participe passé
débauché /de.bo.ʃe/
| je | débauche /de.boʃ/ |
| tu | débauches /de.boʃ/ |
| il;elle;on | débauche /de.boʃ/ |
| nous | débauchons /de.bo.ʃɔ̃/ |
| vous | débauchez /de.bo.ʃe/ |
| ils;elles | débauchent /de.boʃ/ |
| j' | ai débauché |
| tu | as débauché |
| il;elle;on | a débauché |
| nous | avons débauché |
| vous | avez débauché |
| ils;elles | ont débauché |
| je | débauchais /de.bo.ʃɛ/ |
| tu | débauchais /de.bo.ʃɛ/ |
| il;elle;on | débauchait /de.bo.ʃɛ/ |
| nous | débauchions /de.bo.ʃjɔ̃/ |
| vous | débauchiez /de.bo.ʃje/ |
| ils;elles | débauchaient /de.bo.ʃɛ/ |
| j' | avais débauché |
| tu | avais débauché |
| il;elle;on | avait débauché |
| nous | avions débauché |
| vous | aviez débauché |
| ils;elles | avaient débauché |
| je | débaucherai /de.boʃ.ʁe/ |
| tu | débaucheras /de.boʃ.ʁa/ |
| il;elle;on | débauchera /de.boʃ.ʁa/ |
| nous | débaucherons /de.boʃ.ʁɔ̃/ |
| vous | débaucherez /de.boʃ.ʁe/ |
| ils;elles | débaucheront /de.boʃ.ʁɔ̃/ |
| j' | aurai débauché |
| tu | auras débauché |
| il;elle;on | aura débauché |
| nous | aurons débauché |
| vous | aurez débauché |
| ils;elles | auront débauché |
| je | débauchai /de.bo.ʃe/ |
| tu | débauchas /de.bo.ʃa/ |
| il;elle;on | débaucha /de.bo.ʃa/ |
| nous | débauchâmes /de.bo.ʃam/ |
| vous | débauchâtes /de.bo.ʃat/ |
| ils;elles | débauchèrent /de.bo.ʃɛʁ/ |
| j' | eus débauché |
| tu | eus débauché |
| il;elle;on | eut débauché |
| nous | eûmes débauché |
| vous | eûtes débauché |
| ils;elles | eurent débauché |
| je | débauche /de.boʃ/ |
| tu | débauches /de.boʃ/ |
| il;elle;on | débauche /de.boʃ/ |
| nous | débauchions /de.bo.ʃjɔ̃/ |
| vous | débauchiez /de.bo.ʃje/ |
| ils;elles | débauchent /de.boʃ/ |
| j' | aie débauché |
| tu | aies débauché |
| il;elle;on | ait débauché |
| nous | ayons débauché |
| vous | ayez débauché |
| ils;elles | aient débauché |
| je | débauchasse /de.bo.ʃas/ |
| tu | débauchasses /de.bo.ʃas/ |
| il;elle;on | débauchât /de.bo.ʃa/ |
| nous | débauchassions /de.bo.ʃa.sjɔ̃/ |
| vous | débauchassiez /de.bo.ʃa.sje/ |
| ils;elles | débauchassent /de.bo.ʃas/ |
| j' | eusse débauché |
| tu | eusses débauché |
| il;elle;on | eût débauché |
| nous | eussions débauché |
| vous | eussiez débauché |
| ils;elles | eussent débauché |
| je | débaucherais /de.boʃ.ʁɛ/ |
| tu | débaucherais /de.boʃ.ʁɛ/ |
| il;elle;on | débaucherait /de.boʃ.ʁɛ/ |
| nous | débaucherions /de.bo.ʃə.ʁjɔ̃/ |
| vous | débaucheriez /de.bo.ʃə.ʁje/ |
| ils;elles | débaucheraient /de.boʃ.ʁɛ/ |
| j' | aurais débauché |
| tu | aurais débauché |
| il;elle;on | aurait débauché |
| nous | aurions débauché |
| vous | auriez débauché |
| ils;elles | auraient débauché |
| tu | débauche /de.boʃ/ |
| nous | débauchons /de.bo.ʃɔ̃/ |
| vous | débauchez /de.bo.ʃe/ |
Il signifie aussi, Corrompre la fidélité de quelqu'un. Il essaya de débaucher les troupes. On lui débaucha ses soldats.
Débaucher un domestique, un ouvrier, L'engager à quitter son maître pour passer au service d'un autre. Débaucher un ouvrier de son travail, de sa besogne, L'en détourner.
Débaucher
Débaucher, signifie encore simplement, Faire quitter un travail, une occupation sérieuse pour un divertissement honnête. Je
viens vous débaucher, pour vous débaucher. Nous voulons vous débaucher un de ces jours. Laissez--vous débaucher. Il faut le débaucher, le mener à la campagne.
Débaucher
Débaucher, s'emploie aussi avec le pronom personnel, tant en bonne qu'en mauvaise part. Se débaucher. Laissez là les affaires pour un jour ou deux, et débauchez--vous. La mauvaise compagnie est souvent cause que
les jeunes gens se débauchent.
Débauché, ée.
Débauché, ée. participe.
Il est quelquefois substantif, et alors il signifie, Un homme abandonné à la débauche. C'est un débauché, un grand débauché, un vieux débauché. Ce sont des débauchés.
Fam., C'est un agréable débauché, se dit D'un homme qui est agréable dans la débauche de table.